Gewonnen
Rene van Densen Ik won laatst
een oorlog
nog gloedjenieuw
in de verpakking
Maar vermoedde
dat de ander
er vanaf wou
Want bij nadere
inspectie
was de boel
maar weinig waard.
januari 2016
Dooruit maar weer
Niet,
niet omkijken,
niet staren naar
toen ik nog
tweezaam was.
Lees meer
Kaal
Als ik de zeepresten afdroog, zie ik in de spiegel het gezicht van mijn vader, onder een potsierlijke pruik. Het gezicht waar ik aan gewend ben, spoelt met de restjes het putje in. Ik heb evenveel lach- en zorgrimpels als hij en ze zitten op bijna allemaal dezelfde plekken. Een andere levenskoers zorgt dus niet voor andere rimpels. Alleen die grote horizontale bedenkelijke fronsrimpel, die is echt van mezelf.
Voorzichtig voel ik. Geen wondjes dit keer. Wellicht leer ik het ooit eens. Schraapgeluidjes in de hoekjes. Weer niet volledig grondig geschoren. Geeft niet. De baard is er enkel af om over drie weken weer podiumklaar te zijn. Bijsnoeien, daar doe ik niet aan. Talent dat andere mensen beheersen, ik niet. En te lang oogt potsierlijk en jeukt gigantisch.
Lees meer
Puik (nu met video!)
Mensen die me wat langer volgen weten dat er ooit een heel getalenteerde vriend van me, genaamd Elco Wareman, een aantal van mijn teksten op muziek had vertolkt. Één van de nummers was mijn persoonlijke favoriet. “Puik”. Die verdween echter offline voor een heel lange tijd, lang verhaal. Toen kwam hij weer online. En nu heb ik er zelf maar een videoclip bij gemaakt. Sowieso wil ik dit jaar meer video’s maken. Maar dit is dus alvast de eerste van het jaar. Laat gerust weten wat u ervan vind !
Lees meer
Schouderhaar, omdat het moet (6 februari a.s.)
Wie mij een beetje volgt, heeft waarschijnlijk gehoord van het innovatieve Collectief Schouderhaar. Sommigen hebben zelfs een van de twee optredens van ons gelegenheidscollectief bezocht. Voor hen, en voor iedereen wiens interesse gewekt is door eerdere berichten, goed nieuws, want 6 februari aanstaande (een zaterdagavond, en ideaal voor Carnavalsvluchtelingen) staan we weer op de planken. Op dezelfde plek als de vorige keer omdat ook de organisator danig onder de indruk was van de dynamische show. U moet dus gewoon allemaal komen. Bel en/of reserveer wel, want het aantal zitplaatsen is beperkt. Zelf ben ik superenthousiast weer met deze groep én op die plek te mogen optreden: de locatie is schitterend (ik meen dat volledig) en van de optredens van Schouderhaar keer ik altijd terug met verse energie om mezelf te pletter te schrijven. Ik kan u dan ook enkel aanraden om met mij het glas te komen heffen na het optreden en ons gelukkig te prijzen dat we er maar mooi weer bij waren.
PS: ook Schouderhaar heeft nu een website.
Plonsjes
Chaos, paniek in
de watertoren:
de vogel poogt wild
het water uit te
voordat de diepte
voordat de lucht
maar de uitweg
Lees meer
Krassen
Of ze niet wou wachten tot thuis, stelde ik voorzichtig voor. Want stel dat. Dan zouden we een reden hebben om terug te komen. Naar dit land. Naar dit gevoel. Naar dit moment. Maar nee. Zij wou het meteen weten. Dus ik gaf haar een muntje en nam er zelf ook een. En daar gingen we.
Lees meer
Po-e-zine nummer 12
Morguh. Of middag. Whatever. U bent brak. Snap ik. Ik ook. Ik hou het kort. Want moe. Veel drank. Jaar goed gestart. Proost. Nieuwtje dus. Meteen al. 2016 amper begonnen en hij hep al nieuws. Ja natuurlijk. Dat houdt niet op. Misschien wordt het even niet gemeld door de dames en heren journalisten, maar nieuws trekt zich niks aan van de kalender. Laat u niks wijs maken. Enfin. Nieuws. Dus. Gek woord, nieuws. Zoals groots. Kleins. Zoets. Zachts. Nieuws. Doet er niet toe. Mijn nieuwtje. Gisteren verschenen. Online poëzieblaadje. Bekend. Heet Po-e-zine. Waren er elf van. Nu twaalf. Blaadje heeft doorgaans een thema. Thema ditkeer is XII. Oftewel twaalf. Lekker fantasierijk. Maar ja. Eind van jaar. Makers waren aan oliebollen en bubbels toe denk ik. Enfin. Nummer twaalf. Recordaantal inzendingen. Gigantische hoeveelheid dus. Ik overdrijf niet. Tweehonderdtweeëntwintig pagina’s. Aan poëzie, proza, meligheid, interviews en weet ik het. Ik ga het op mijn gemak lezen. Misschien u ook. Want. Mijn nieuwtje. Ik sta er ook ergens in. Niet te ver zoeken. Meteen in het begin. Ja, daar. U heeft ‘m gevonden. En een stukkie verder nog eens. En nog voor halverwege nog ergens. Daar sta ik. Dus. Met een paar gedichies. Zo ben ik wel. Als er een recordaantal inzendingen zijn, dan ben ik ook niet te lullig om mee te doen. Duit in zakje. Steentje bij. Wist u trouwens. Dat poëzie zalvend is voor het katerig hoofd ? Serieus. Beetje poëzie lezen terwijl het gif langzaam uit uw lijf trekt. Prima te doen. Dus. Aanrader. Lees dat nummer. Nummer twaalf. René out.