Verhaal door René van DensenAls ik voor de spiegel gaap, heb ik een zangmond. Echt zo’n halve laadschuur waar een hoge schrilgil uit kan galmen. Minstens bij de eerste gaap. Wanneer ik, amper wakker, naar de badkamer heb gesjokt en voor de spiegel aan mijn buik sta te krabben. Het is de gaap waarbij het half bij me doordringt hoe mijn slaapkapsel oogt. Dat klinkt erger dan het is, want hoewel het soms echt alle kanten kan opsteken, zit mijn haar meestal bij het opstaan al fantastisch. Je moet met sommige dingen maar net geluk hebben.

En daar sta ik dan, met mijn sierlijke harendos en mijn zangmond. Alsof ik ergens een zaal vol publiek en een vierkoppig jurypanel sta te imponeren. Het is een lange gaap, deze eerste, dus ik probeer het me half slaperig voor te stellen. Het lukt maar half. Ik krijg echter geen zangnoot erbij ingebeeld. Is dit een resonerende bes, of een scherpe gee ? Is het misschien een doordringende ef, of een bassende aa dubbelmol ? Mijn halfontwaakte verbeelding is niet schrikwekkend muzikaal dus die kan het antwoord niet geven.

Mijn schedel jeukt een beetje van het slapen. Ik durf niet te krabben. Mijn glamourkapsel zou verpest raken. En dan mag ik niet door naar de volgende ronde. Zo sta ik daar, voor de spiegel. Met mijn jeukschedel en mijn zangmond. De klok slaat. Het is maar goed dat het gedoe dat je gezicht zo blijft staan, niet waar is. Ik staar vermoeid in de spiegel. Het ziet er echt flink belachelijk uit. Dat haar, en die zangmond. En dan moet de dag nog gaan beginnen.

Share Button

Door Rene van Densen

Schrijver, dichter en mafkees René van Densen publiceert niet alleen op internet. Er zijn ook boekjes van hem te koop in zeer gelimiteerde oplagen (en hij doet niet aan tweede drukken).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *