Neolingo
Met otofoto
Op de eBook-achterfl-app
En een otokwoot
Uit de sociobesitas
Als otomotto
Staan de POD-boeken
Weer bol punt com
Van de
Neolingo
Je zou bijna
François Boulangé
Gaan missen.
Lees meer
Met otofoto
Op de eBook-achterfl-app
En een otokwoot
Uit de sociobesitas
Als otomotto
Staan de POD-boeken
Weer bol punt com
Van de
Neolingo
Je zou bijna
François Boulangé
Gaan missen.
Lees meer
De Opperpater kijkt voor zich uit, naar de TV. Met een blik waarvan je je moet afvragen hoeveel hij registreert. In een stabiel tempo drinkt hij zijn halveliter bier leeg en rookt hij zijn sigaret. Blik aan lippen, filter aan lippen. En nog eens. Zoals een ander gewichtheft. Of de Vierdaagse loopt. Links, rechts, links, rechts.
Dan zwaait zijn oog naar zijn linker ooghoek. Rechtstreeks kijkt de Opperpater mij aan. Ik zit te staren en ben betrapt. Hij kijkt als een wild dier. Een wild dier dat nog niet zeker weet of je prooi, vriend of bedreiging bent. Een instinctieve respons. Hij draait zijn hoofd nog niet, maar hij heeft gezien dat ik zit te kijken. Als ik blijf kijken, zal hij zijn hoofd wel draaien en er iets van zeggen.
Lees meer
Sprekende Ezels Turnhout
café Antonis, Turnhout
René van Densen draagt een set gedichten voor, met: “Biet”, “Ik dicht onder de douche”, “Zoek je ver”, “Staak nooit uw zang”, “Knipperen”, “Het vier seizoenen vijfluik” en “Fosfaat”.
Lees meer
De ene dag krioelt mijn kop van de ideeën. Maar natuurlijk heb je ook de ochtenden dat het beeldscherm mij afwachtend aanstaart. Zeg maar gerust: de andere dag. Een reusachtige lege boel is het dan in mijn hoofd. Je zou er een knikker in kunnen werpen en genieten van het resonerende rollen. Af en toe met je hoofd schudden en daar gaan we weer.
Lees meer
Ik zit tegenover een ijverig schrijver. Zelf heb ik vooral zin in bier, maar de ijverig schrijver wil praten over zijn boek. Natuurlijk wil hij praten over zijn boek: het is net verschenen. Echt net. Eerder deze week. De schrijver laat trots zijn boek zien. We zijn in een café: normaal de plek waar je niet je kinderen komt tonen, maar je geesteskind is natuurlijk wel toegestaan.
Ik mag niet klagen want ik kom zelf ook altijd met dingen naar dit café. Dan weer een boekje, dan weer een petje. Mijn vrienden zijn al helemaal armgekocht. Daardoor incasseert mijn schrijversvriend maar een beetje geld. Iedereen is geroofd door mij. Schrijvers onderling, en zeker van terrasverkoopniveau, zouden kavels met elkander moeten afspreken, schiet het door mijn kop.
Lees meer
Op een ochtend besloot de baas dat de functioneringsgesprekken feitelijk geen zin hadden. Ja, ze boden een legale stok achter de deur bij bezuinigingsronden. En ja, zo kon je besluiten een contractje daar niet te verlengen, een salarisverhoging hier niet door te voeren. Maar het was zo makkelijk. Op elk van zijn medewerkers kon hij wel wat aanmerken. Op zichzelf trouwens natuurlijk ook. Het was té makkelijk, om fouten in een ander te vinden.
Het is mijn bedrijf, bromde hij ‘s ochtends achter het stuur. Ik doe verdomme wat ik wil. En dus stopte hij bij de krantenwinkel om de hoek. Hij haalde een forse stapel verschillende kranten en reed door naar de zaak. Daar stonden, koukleumend, enkele uitslovers al voor de deur te wachten. Zodra hij iedereen binnen had gelaten, repte hij zich naar zijn kantoor en deed de deur op slot.
Lees meer
Ik zit. Ik zit op het toilet. Ik zit al een tijdje op het toilet. Je kent dat wel. Eigenlijk ben je allang klaar met wat je daar kwam doen. Maar ach, je zit eigenlijk wel lekker en hebt iets te lezen bij je. Als je nu opstaat en doortrekt, leg je dat weer weg en lees je het niet uit. Zonde. Je zit er net lekker in. Nou, dat dus. Dat heb ik op dit moment.
Lees meer
Hoi Wim,
noot: Wim’s naam en de plaatsnaam nog veranderen voor publicatie
Ik zal eerlijk zijn: ik heb koudwatervrees gekregen over dat poëzie- en muziekavondje van je. Hoe je beschreef dat het ‘braaf publiek’ zou zijn, beangstigt me. Brave mensen zijn griezelige mensen. Ze zijn tot de gruwelijkste dingen in staat, Wim.
Brave mensen zijn bang van wat ze niet begrijpen. En brave mensen begrijpen niet veel. In hun angst maken brave mensen enorm gekke sprongen. Ik ben gewend op te treden voor bendes apen. Die meestal nog dronken zijn, ook. En waar je dus melige onzin voor kunt voordragen. Terwijl je bier over je papier morst. Zoiets verwachtte ik dus ook. Een groezelig bruin café met joelende dronken apen.
Lees meer
Leuk hoor. Die dvd’s. Maar wie gaat die nog speciaal huren ? Daar heb ik ook lang niet altijd zin in natuurlijk. Soms heb je zin, maar niet in de videotheek. Dan is online natuurlijk nog een optie. Daar heb je ook filmpjes. Maar goed, in een avontuurlijke bui is er ook nog wat anders: de webcam !
… En daar weet ik dus letterlijk niks van. Ik ben van de deeveedees en fimmul clipjes. Zo af en toe eens een geil verhaaltje lezen. Die shit. Weet ik veel, verder. Dus het is even zoeken waar je begint, maar het valt allemaal wel aardig te vinden. Zoveel geef ik toe. Alleen: dat heb ik weer. De eerste cam die ik aanklik, eh… tja.
Lees meer