De appels staan er niet op, waar ik ook zoek. Ik prik geïrriteerd maar niks hoor. De zelfscankassa wil niet. Citrus en exoten en lokaal ook vanalles. Zoekveld dan, nee: appelbeignets en appelvanalles maar geen appels. Ik zucht: dan gewoon naar de kassa. Ik probeer het mandje leeg te halen en vloek: na het eerste gewiste artikel roept de machine er een medewerker bij. Ook dat nog.
Ze is blond, klein, vriendelijk, probeert behulpzaam te zijn en ik stap achteruit zodat zij kan prikken. Ik leg uit: appels doet het ding niet, ik ga wel naar de kassa. Maar ze moet het natuurlijk zelf eerst proberen. Fruit, oei, ctirus en exoten, dat is het niet, wacht, lokaal, oh nee ook niet, ik zal even zoeken, oei inderdaad, ook geen appels, dat is raar. Ik haal mijn schouders op en herhaal dat ik wel naar de kassa ga. Ze knikt en zegt dat ze het virtuele mandje wel leegt.
Ik sta achter een vrouw waarbij zowel de wijsheid als de beschaving niet met de jaren zijn gekomen. Maar ik sluit me af, in dezelfde cocon waarin ik me overeind en de deur uit heb gekregen omdat dit vandaag nog echt moest. Zometeen ben ik thuis, dan kan de pletter weer doorpletten. De oude vrouw kijkt me aan nadat ik haar wijs op iets dat ze vergeet. De caissière kijkt me aan. De zelfscankassamedewerker kijkt me aan wanneer ik loos mijn karretje de winkel uit navigeer. Ze kunnen het allemaal niet weten en ik wil dat ook niet.
Kar, ik, rolbaan, we zitten klem. Het kan even alleen op deze snelheid. Voor en achteruit zijn geen opties. Maar ik adem voorzichtig wat: er zijn geen andere mensen op de rolbaan. Op de andere wel, maar dat is de andere.
Hoeveel nog, denk ik, trappend naar huis. Hoeveel teugen, hoeveel trappers rond, hoeveel rekeningen, flauwe moppen, glazen, hoeveel regeringen oorlogen financiële nonsens balspelletjes wolkenmassa’s vlekken muizen in de muren dingen die ineens vroeger beter waren schoenen fietsbanden begrafenissen ogen waar je net te lang in kijkt diepvriespizza’s, hoeveel appels en hoeveel fokking kassabonnen nog. HOEVEEL. Zeg het me gewoon en ik zal antwoorden of ik dat nog red.
