- Er zijn verdomd weinig mensen in deze protestmars. In feite maar goed dat ik ook meeloop. Het schéélt zowaar wel.
- Blaffende hondjes. Worden helemaal gek van ons dreunend gedrum.
- Shit, een cameraman. Even achter die man voor mij schuilen. Mijn hoed zullen ze wel in beeld hebben, vrees ik.
- Arrogant kijkende (duur geklede) jongeren bij een hip terras, kijken alsof we idiote fossielen uit een gesticht voor archaïsche en volledig achterhaalde menstypen zijn.
- Mijn hand begint te gloeien. Waarom heb ik ook niks beters meegebracht dan een leeg flesje om mee te trommelen ? Stom, stom.
- Rappapappaa pappapapaa paa paa paa. Rappapappaa pappapapaa paa paa paa.
- Stom dat ik geen spandoek wou dragen. Lafaard. Met je flesje. Beetje doen alsof je mee protesteert. Faker.
- Welke beelden zouden het nieuws halen ? Wedden dat ik weer volledig in beeld sta. Elk fokking protest schijnt dat te moeten: hoppaboem, René in beeld. Gedoe.
- Goh, ik wist niet dat hier nu een nieuwe winkel zat.
- Dat meisje naast mij heeft verdomd afleidende borstjes eigenlijk. Focus, René, focus.
- Rappapappaa pappapapaa paa paa paa. Rappapappaa pappapapaa paa paa paa.
- Roze bunnymeisjes op het terras, een hele meute. Vrijgezellenavond zeker.
- Dat accordeonmuziekje gaat de komende acht dagen mijn kop niet meer uit.
- Gelukkig nog geen bekenden gezien.
- Shit, ik ben de maat kwijt. Doen alsof, pokerface. Even luisteren. Oh ja, zo ging het. Rappapappaa pappapapaa paa paa paa.
- Hee, de bunnymeisjes hebben achteraan de meute bijgesloten en zingen iets luidkeels door onze dreun heen. Geweldig !
- Waar protesteren we ook alweer tegen ? Oh ja. Armoede.
- Jonge man op terras kijkt bewonderend, met een blik alsof hij eigenlijk mee zou moeten protesteren maar toch maar niet.
- Mijn poten doen zeer. Niet zeuren, René. Rappapaa rapa eh. Bam bam bam.
- Wat een types ook in deze optocht. Ik pas er prima tussen. Een paar dozijn dorpsgekken.
- Jammer dat dat flesje leeg is, ik begin verrekkes dorst te krijgen eigenlijk.
- Meewarige blik van een bovenmodaal geklede man, die het zo te zien wel een goede zaak vindt dat we protesteren, maar er ook meteen een trieste hopeloosheid in ziet.
- Kindjes. Juichende kindjes. Fluitende en meeklappende kindjes. En dan weer verder met wat ze aan het doen zijn.
- Rappapappaa pappapapaa paa paa paa. We zijn al minstens een uur aan het trommelen. Wat een monotone boel.
- De bunnymeisjes zijn zo te horen allang weer weg. Ach ja.
- Iemand zegt iets tegen me. Ik raak helemaal uit mijn ritme en antwoord eerst. Daarna terug trommelen.
- Grote Smurf, is het nog ver ? Er was ons soep beloofd.
