Gedicht

Verhaal door René van DensenIk heb het te pakken, het beste gedicht dat ik ooit zal schrijven. Naarstig zoek ik naar een pen. Onder het balletje ontstaat, in hanepotenhandschrift, het mooiste gedicht in de wereld. Het is eenvoudig, treffend, lyrisch, een woordencombinatie die je ziet en denkt, verdomme, hoezo heeft niemand hier eerder aan gedacht ? De hanepoten maken het wel wat lastig te lezen. Ook in mijn dromen schrijf ik dus in hanepoten.

Een vriend loopt binnen en kijkt naar wat ik aan het doen ben. Ik ben het gedicht nog aan het opschrijven, maar hij heeft al het grootste deel van de hanepoten ontcijferd. Hij lacht, het gedicht is mooi, en het maakt hem blij dat we een taal hebben waar dit in uitgedrukt kon worden.

Ik ben nog aan het schrijven, het is niet af. De vriend zegt dat ik moet oppassen, want hij heeft het vermoeden dat ik heel voorspelbaar het gedicht ga beëindigen. In feite, zegt hij, weet hij waarschijnlijk al wat mijn laatste regels zullen zijn. Nietes, zeg ik, maar hij verstoort me even en het balletje van mijn pen bungelt boven de letters, klaar om te hervatten.

Vanuit de gang klinkt de stem van een andere vriend. Hij vindt het nu al niks, het gedicht, want al mijn gedichten zijn slecht. Dus dit kan ook nooit iets zijn. Ik sta op en gooi de deur van de kamer dicht. Wanneer ik weer zit en mijn pen vast heb, praat mijn meeleesvriend honderduit over stickers die hij ooit op zijn kast heeft geplakt.

Het is een warrig verhaal en ik volg het eigenlijk niet. Hij kijkt heel beledigd en zegt dat hij het verhaal eerder verteld heeft. Dat ik dus nooit luister. Het geniaalste gedicht ter wereld wacht, onaf, onder het inktballetje. Ik sputter een of ander excuus en dat ik maar half luisterde.

Mijn meeleesvriend loopt beledigd de kamer uit. Vanuit de gang roept de andere vriend dat ik het gedicht nu nog vast niet af heb. Dat ik in feite niks goed kan. Ik zucht en staar naar de geschreven regels. Helemaal kwijt. En de hanepoten die er staan, kan ik niet meer lezen.

Het allerergste is dat ik wéét dat het een droom is. De pen is niet echt. Het papier is niet echt. De hanepoten zijn niet echt. Met een gedroomde zucht kras ik gedroomde lijnen door de gedroomde hanepoten.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *