Verhaal door René van DensenAch ja, het is zover he ? Opa had het beloofd. Dat klopt. Goed. Waar vertelt opa dit keer eens over ? Ach, ik weet het al: ik ga jullie vertellen over statiegeld. Ja, jullie hebben nu nog geen idee wat dat is, maar dat zal opa jullie eens fijntjes uitleggen. Ga er maar eens goed voor zitten.

Eens zien. Gisteren had ik verteld wat geld was he ? Okee. Wel, statiegeld was, hoewel je dat zou denken met die naam, geen geld. Statiegeld, dat betaalde je zelf, en kreeg je later terug. Nee, nog even geen vingers, eerst opa even. Je had in die tijd wel eens dat je drinken kocht in flessen. Ja, toen moesten we alles nog verpakken. Er is zó veel veranderd, man man. Maar ik dwaal af. Flessen, wat dat zijn, pfoei… Eh… Flessen, dat zijn zo van die… dingen. Waar je iets in kan doen. Ja eh, zoek maar een fotootje op ervan, dan snap je het wel. Dit zijn van die dingen zoals die olielamp. Met die geest. Ja. Je moet even weten wat het is en waar het voor diende. Dan snap je veel dingen van vroeger ineens beter.

Zo was er flessenpost, in veel verhalen. En vervuiling. Dat kon toen nog gewoon, vervuiling. Men deed er wel af en toe een klein beetje iets tegen, maar eigenlijk niet echt. We wisten de gevolgen wel maar dachten dat het allemaal niet écht zou gebeuren. Ja, wat waren wij dom, he. Maar goed. Statiegeld, dat was zo’n dingetje, daarmee probeerden we vervuiling ook een beetje tegen te gaan. Dan kocht je drinken, en voor de verpakking betaalde je geld, en als je de verpakking daarna leeg terugbracht, kreeg je dat geld terug. Het werkte heel goed, zoals je je kunt voorstellen, als je gisteren goed opgelet hebt. Geld was belangrijk voor de mensen. En zo was er minder vervuiling. Uiteindelijk schaften we het systeen na een paar decennia af, want in die tijd stopten we met alles wat goed werkte. Dat van die privatiseringen had ik ook al veteld he ? Okee. Ik wist het even niet zeker meer.

Dat statiegeld was dus helemaal geen echt geld, nee. Dat was een soort borg. Maar opa had in die tijd heel veel vrienden die dachten dat dat wél geld was. Die kwamen dan langs en brachten hun drinken mee. En dan lieten ze de verpakkingen achter. Opa had toen heel weinig geld en de vrienden dachten dat het heel genereus van hen was. ‘Mag je inleveren,’ zeiden ze dan royaal. En dan stond opa’s kast heel snel vol met vanalles. Je moet weten, kindjes, dat niet elke verpakking zomaar overal ingeleverd kon worden. De ene supermarkt accepteerde de flessen van de andere niet, en omgekeerd. Dus opa mocht dan altijd met al die flessen de veelvoud aan supermarkten af om uit te zoeken waar hij de boel kon inleveren. Toen het statiegeld afgeschaft werd, was opa dan ook heel blij. Toen namen alle gasten van opa weer gewoon beschaamd hun eigen verpakkingen mee naar huis. Of gooiden ze weg. Niks geen ‘mag je inleveren’ meer. Opa heeft een bescheiden flesje champagne gedronken, de dag dat statiegeld afgeschaft werd. Nou, weten jullie dat ook weer. En morgen vertel ik jullie over copyright. Dat was ook een dingetje hoor, poeh poeh.

Share Button

Door Rene van Densen

Schrijver, dichter en mafkees René van Densen publiceert niet alleen op internet. Er zijn ook boekjes van hem te koop in zeer gelimiteerde oplagen (en hij doet niet aan tweede drukken).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *