Verhaal door René van DensenDe kinderen die op straat spelen, schoppen per ongeluk hun bal mijn website in. Ze bellen aan. Of ze in mijn website hun bal terug mogen pakken. Ja dag, zeg ik. Ik ga jullie niet in mijn website binnenlaten. Wacht hier, zeg ik, dan ga ik zelf wel zoeken. Hoe ziet hij eruit ? Rond, antwoorden ze. Daar vroeg ik ook wel een beetje om, natuurlijk.

Waar ik ook kijk echter, ik kan de bal niet vinden. Niet op mijn contactpagina, niet tussen de nieuwtjes, niet naast mijn boeken. Ik ben mijn hele biografie nog even nagelopen, maar geen bal. Uiteindelijk vraag ik de schrijvers op mijn smoelenpagina of ze de bal hebben gezien. Er klinken een heleboel nees en één ja. Wie riep daar ja, vraag ik. Ik, klinkt het ergens. Ja, dat schiet niet op, zeg ik, jullie zijn inmiddels al met z’n zeventigen. Joehoe, klinkt het.

Temidden van alle schrijvers blijkt ineens een voetballer te zitten. Hij heeft de bal. Ik kijk verbaasd naar de voetballer en heb geen idee wat hij hier doet. Dan zie ik ineens BN’ers en BV’s links en rechts. Hoe meer ik kijk, hoe meer nietschrijvers er tussen de schrijvers blijken te zitten. Potverdorie, denk ik, het overzicht wordt me te realistisch. Dat moeten we niet willen, teveel realisme op mijn website. Ik verwijder de voetballer uit het overzicht en loop terug naar de jongens. Ik heb de bal niet kunnen vinden, lieg ik.

Share Button

Door Rene van Densen

Schrijver, dichter en mafkees René van Densen publiceert niet alleen op internet. Er zijn ook boekjes van hem te koop in zeer gelimiteerde oplagen (en hij doet niet aan tweede drukken).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *