Er staat een camper schuin voor mijn huis. Hij is vies: hij heeft gereisd. Ook is hij niet fonkelnieuw, dat ziet een kind. Er zitten plaatjes boven de cabine geplakt. Nieuwsgierig loop ik dichterbij.
Het zijn een aantal elanden in verschillende groottes. En dan een road runner. Zoals in de tekenfilm. Links zit een enorme vlinder geplakt. Ik vraag me af waar de plaatjes voor staan. Misschien is het een soort grafiek. Hoe groter het dier, hoe meer de chauffeur ervan gezien heeft.
Of misschien zijn dit wel dieren die hij geramd heeft. Zou toch ook kunnen. Dan heeft hij relatief veel vlinders geraakt, want die is echt reusachtig. Ik kijk nog eens. De elanden zijn, op hun formaat na, niet identiek. Daar gaat mijn grafiektheorie.
Misschien zijn het dieren waar hij de liefde mee heeft bedreven. Ja ho ho, de kans is niet nul. Geef toe. Er zijn een boel gekke mensen in de wereld. En sommigen zullen heus wel een camper rijden. Dus wie weet. In dat geval kom ik toch weer terug bij de vlinder. De liefde bedrijven met een vlinder, daar kan ik me dan weer niks bij voorstellen. Ik bedoel: mierenneukers genoeg in dit land, maar dat is niet letterlijk. Dus daar ga je al.
De vlinder is wel enorm, natuurlijk. Zou dat schelen ? Misschien is hij waar formaat. Maar dan zijn de elanden weer ongeloofwaardig ienieminie. Wie heeft er ooit een eland gezien van zeven centimeter hoog – met gewei ?
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik me besef dat dit gewoon toeristische camperstickers zijn. Niks bijzonders aan. Het is cliché en je kunt er niks leuks bij verzinnen dat maar de minste geloofwaardigheid oproept. Het zijn fantasieloze rotstickers. Bah.
Nog heel even probeer ik er wat fantasie tegenaan te smijten, maar dan geef ik het op. Ik kan niet opfantaseren tegen een beest en zijn natuurtjes.
