“In jouw intrigerendste verhaal ga je plots naar huis als iemand anders,” zegt hij plots, en hij kijkt jou aan. Maar dat weet ik op dat moment niet, want ik zit in dit verhaal en kan er niet voorbij kijken. Wist ik veel dat jij zat mee te lezen. Kon ik ook helemaal niet weten. Zo werken mijn verhalen niet. De interne logica is strikter dan de mensen denken. Dus kijk ik hem verwonderd aan, me afvragend tegen wie hij het in godsnaam heeft: “Sorry, wat bedoel je ?”
Onverstoord praat hij door in het ogenschijnlijk luchtledige. “Ineens ga je je eigen huis uit in een ander lijf, je vindt een fietssleutel in je broekzak en rijdt weg. Enorm bevrijdend lijkt me dat. Gewoon van alles af zijn en als een ander weer door.” Ik ben gestopt met vragen stellen, drink een gefascineerde slok uit mijn fles en staar naar de pratende man. Plots draait hij zijn hoofd naar mij. “Wat denk jij, is dat horror of hoopvol ?” Ik haal verrast een wenkbrauw op maar moet hem het antwoord schuldig blijven. “Allebei een beetje zeker ?” opper ik dan maar. Ik heb ondertussen nog altijd geen idéé waar de zot het over heeft.
Hij kijkt jou weer aan, maar hoe goed ik ook mijn best doe om in dezelfde richting te kijken, ik zie niets. “Zit daar jouw fascinatie met autobiografie in ?” vraagt hij jou. “Ontsnappen in een andere blik, een ander leven ? Ploep, als een puist ?” Ik vind de man enorm onbeleefd, want tegen wie praat hij in vredesnaam. Hoe ik ook kijk, ik zie geen bewijs dat hij hands-free aan het bellen is. Hij is gewoon gek, denk ik. “Zeg,” roep ik, “doe eens normaal man, tegen wie heb je het ?” Onverstoord kijkt hij echter dit verhaal uit. Hij lijkt te luisteren. Jij praat namelijk nu terug tegen dit verhaal. Maar dat weet ik allemaal niet. Ik besluit binnen het verhaal dan maar naar de wc te gaan. Even weer alleen met mijn gedachten zijn.
Nadat ik heb doorgetrokken, zie ik ineens de vreemde man in de spiegel. Wel godverdomme, denk ik, begint die nonsens nu hier ook. Ik betaal en rep me naar huis voor het erger wordt. Vlug voel ik in mijn broekzak. Oef, geen fietssleutel.
Paasei overload! Warm hart!