ANDERSOM

We dachten dat het
loos was, de paniek
We dachten dat het
ver weg was, van ons bed
We lachten dat het
griep was, angst om niks

De kat slaapt diep
haar oor snippelt kort

We riepen dat het
ons niet thuis zou houden
We lachten met de
toiletpapierhamsteraars elders
We schudden het hoofd
om zoveel onnodige chaos

Zacht kwispelt ze
het puntje van haar staart

We klonken samen
het glas, trokken nog eens
Aan geen bel, geen alarm
want komt wel goed, maar
Plots toch de winkelwagens
ook tjokvol, niemand durft
meer buiten

Er fluiten vogels
terug in de straten

Langzaam stopte het
grappen en lachen, werden
We kwaad op de laatsten
die het niet serieus
Maar binnenshuis vonden we
elkaar, lachten alsnog

Wat warme stralen zon
strelen het verse mos

De kat rekt zich uit
En legt zich andersom.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *