Diep weggezonken in je
dekens en je
kussens en je
roodgloeiende huid
Omsingeld door zweet en
de kroeten en
het snuffen en
tissues, overal tissues
Onder je droeve wenkbrauwen
en net boven die
tomaatrode neus
zie ik je toch
Dat kleine sprankje jou dat
schittert temidden van
wat ik dan maar zie als
een héél creatief vieze
surprise-verpakking.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Luisterend en Stuimig”
De derde dichtbundel van René van Densen verkent als thema feest, in negen hoofdstukken die elk een element nader onderzoeken. Het is zo’n feest waar je liever niet was geweest. Wat doe je hier ? Maken de gesprekken of de spijs het de moeite ? Was de eenzaamheid echt erger dan dit ? En dan… Nog een plottwist ook. Het was de eerste officiële bundel van Van Densen, nadat hem door een collega-dichter was uitgelegd dat zijn eerste twee publicaties ‘bundelingen’ zijn. Het verschil is blijkbaar dat bij een bundel een thema toegepast is, al vond hij zelf bij zijn tweede bundel ook thema terug. Maar als de mensen een bundel willen, zullen ze een bundel krijgen.
De presentatie van Luisterend en Stuimig was ook het startschot voor uiteindelijk 5 jaar Droef.Gent, het unieke (cultuur)Podium voor Pessimisme.
