Dingen doen

Verhaal door René van DensenIk moet dingen doen, zeg ik tegen het spiegelbeeld. Dat krijgt spontaan grijze haren van alle dingen die ik moet doen. Ik slurp koffie en de spiegel slurpt mee. Buiten twijfelt het weer er ook op los.

Mijn kat weet het allemaal wel. Dat ik dingen moet doen, en zij vooral niet. Het fijnst is als ik bij de dingen die ik moet doen, toevallig op de bank lig. Dan kan ik multitasken als kattenbed en Persoon Die Dingen Doet. Dat tweede stoort haar dan veel minder. Zonder zelfwarmend kattenbed bied ik haar niet de ultieme Nietsdoen ervaring. Dat laat ze dan merken. In zekere zin is ze dan, miauwend, ook Dingen Aan Het Doen. Zo houden we elkaar bezig.

Ik til mijn shirt op en controleer mijn borsthaar. Er zijn weer nieuwe grijze en witte bij. De jeugd verlaat mijn lijf. De jeugd waarin je onbezorgd Dingen Doet En Laat. Alles is belangrijk en niets is belangrijk in je jeugd. Plots ben je ouder en heb je grijze en witte borstharen en Moet Je Dingen Doen die je steeds minder belangrijk vindt. Misschien word ik een kat. Langzaam maar mogelijk.

Ik miauw tegen mijn kat. Het klinkt verrassend geloofwaardig. De kat kijkt verschrikt rond. Een andere kat, in een ruimte waar er zojuist nog geen was, dat verstoort ook al haar Nietsdoen. Ik probeer geruststellend te spinnen. Dat gaat nog niet geloofwaardig. De kat kijkt me geschrokken aan, sist, en rent de trap op.
Ik strek mijn benen uit. Dat het spinnen nog niet lukt is niet erg. Ik hoef niet inééns een kat te worden. Rustig aan. Dan hou ik nog wat te Doen over.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *