Bezie mijn zonder-metgezel
hij is een echte lafaard
zijn glazen zijn niet zelfgevuld
hij heeft geen grote verhalen
zijn graat beweegt het meest
met alle winden mee.
Bezie mijn zonder-metgezel
hij zit er zomaar bij
hij is een echte lafaard
maar zeker niet gemeen.
Zijn glazen zijn niet zelfgevuld
iemand voorziet hem steeds van iets
hij heeft geen grote verhalen
geen posterboy van het bestaan
Zijn graat beweegt het meest
als standpunten op gaan staan
met alle winden mee.
Zonder man of macht overboord.
Bezie mijn zonder-metgezel: hij zit er zomaar bij, u kent het type wel.
Hij is een echte lafaard. Maar zeker niet gemeen, als vuisten plots gaan zwaaien.
Zijn glazen zijn niet zelfgevuld, iemand voorziet hem steeds van iets. Waarom weet eigenlijk niemand.
Hij heeft geen grote verhalen. Geen posterboy van het bestaan, en ook de dood is onverschillig.
Zijn graat beweegt het meest: als standpunten op gaan staan, zet hij zich kalmpjes onderuit.
Met alle winden mee. Zonder man of macht overboord. Maar ook zonder verheven stem.
Bezie mijn zonder-metgezel:
hij zit er zomaar bij.
U kent het type wel.
Nou, zo een dus is hij.
Hij is een echte lafaard,
maar zeker niet gemeen.
Als vuisten plots gaan zwaaien,
verstopt hij zich meteen.
Zijn glazen zijn niet zelfgevuld.
Iemand voorziet hem steeds van iets.
Waarom weet eigenlijk niemand,
maar dat boeit ons ook weer niets.
Hij heeft geen grote verhalen.
Geen posterboy van het bestaan,
en ook de dood is onverschillig:
de man zal wel eens vergaan.
Zijn graat beweegt het meest
als standpunten op gaan staan.
Zet hij zich kalmpjes onderuit
en ziet alles nog wat aan.
Met alle winden mee.
Zonder man of macht overboord.
Maar ook zonder verheven stem.
Zo’n stem is ongehoord.
Samen met Bobadas, Hubert Samson en Reinout Rinus De Vos heb ik weer een videootje gemaakt. We hebben het canon Zonder-Metgezel opgelezen.
Dit gedicht verscheen als ZKV in
“Prozacstad 2: Het houdt niet op”
Tien jaar na het eerste deel van Prozacstad, dat niet speciaal supergoed verkocht en geen rimpels veroorzaakte, vond René van Densen het ineens nodig om een vervolg te publiceren, en er zelfs twee keer zoveel verhalen in te steken. Niemand vroeg daarom, het kwam er toch. Nieuwe avonturen met de Opperpater en andere kleurrijke karakters in het stadje Prozacstad dat eerder een way of life is (alhoewel) dan een fysieke plaats.
Een stijloefening op het eerste zicht. Heel erg voordraagbaar. Kan je zelfs mee slammen. Je schrijft trouwens beter dan de doorsneeslammer die ik vertaal. Tja, een man moet soms wat oefenen in stijl – ik las eerst mij zonder metgezel. Vergis ik mij als er met die ene letter verschil nauwelijks een verschil is?
Het is een Canon, Marc. Een vorm die ik pakweg een jaartje geleden uitvond. Zie ook: Biografie > 12 maart 2015 > Canon. Voel je vrij er ook een te schrijven overigens, ik daag je uit !