Als een waas, zo verloopt mijn maandag. Ik vloei mezelf de dag door maar het glipt door mijn vingers alsof ik beter in bed was gebleven. Verhalen. Verhalen bij de koffieautomaat. Hoe iedereens weekend was. Ik blaas stilletjes mijn koffie koud en grinnik onopvallend mee. Wanneer mensen vragen naar mijn weekend, doe ik vaag. En zo waas ik mijn dag door.
Als een waas, zo eet en drink ik dingen. Koffie. Brood. Een appel. Allemaal prima. Iets van pasta ‘s avonds. We wazen de dag wel weer door. Melk. Water. Hoeveel glazen water zou ik gedronken hebben in mijn leven ? Ik staar naar de blauwe lucht buiten. Wat ik hier doe. Waarom ik niet lekker buiten. In de zon. En ik blik weer terug naar mijn beeldscherm.
‘s Avonds trein ik naar huis. Niemand aanspreken. Oortjes in. Muziekje op. Blik vooruit. Als er gekke dingen gebeuren: negeren. Vandaag is geen dag voor belevenissen. Treinconducteur vraagt om mijn kaartje. Uitstappen. Uitchecken. Naar huis.
Thuis kijkt mijn kat me in mijn ogen. Ik kijk terug. Ze heeft prachtige ogen. En ze miauwt want ze wil iets. Even, heel even, leef ik niet als een waas.
