Rondjes


Verhaal door René van DensenSandra zit in haar bureaustoel en draait rondjes. Lusteloos plant ze haar hak in het zeil en zet nog eens af. De rondjes zijn net zo zinvol als haar werk. Dus nog maar een keer zwaaien. Net niet hard genoeg dat haar haardos aan de zwier zou gaan. Ongeïnteresseerd ratelt de stoel met haar mee.

Het beeldscherm passeert als een onscherpe blur haar zichtveld. Hét beeldscherm, niet het hare. Met hét werk erop, niet het hare. Ze zit op andermans tijd, niet de hare. En ze moet nog vele jaren. Zo’n prins vinden en dan zorgeloos leven, dat wil ook niet echt lukken. Al heeft ze daar ook al jaren geleden vanaf gezien. Allemaal gedoe, zo’n prins. En je wordt er ook geen beter mens van.

Of je dat van dit werk wel wordt, weet ze niet, maar het is toch iets van haar. Of zo. Ze schept toch altijd op dat ze goed werk heeft. Maar ja, dat is wanneer ze er niet is. Wanneer ze er wel is, wil ze eigenlijk alleen maar weg. Soms glipt ze weg om minstens een uur uit het raam te staren op de derde verdieping. Daar komt al anderhalf jaar niemand meer. Allemaal ontslagen. Heerlijk stil daar.

De wereld draait ook maar rondjes, besluit ze. Zou dat net zo ongeïnteresseerd gaan ? Zijn de mensen en de dieren ook maar werk ? Klokt de wereld ooit uit, dat een andere wereld het weer overneemt ? Haar hak plant zich een keer ferm in het zeil en ze zet zich één goede keer af. Zeker drie vollle rondes draait ze daar op.

Goed, zucht ze. En stelt zich weer voor het beeldscherm recht. Terug aan de slag. Nog zes uur en de dag is weer van mij.

Share Button

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.