PROZACSTAD – In Prozacstad, de zesde grootste stad van Schrikland, is een uniek protest ontstaan tegen de gruwelijke aanslag bij het satirische Franse blad Charlie Hebdo. Waar in verschillende andere grote steden mensen massaal de straat op gingen in protest, organiseert Prozacstad de actie “Prozacstad Komt Inactie”. Massaal blijven de Prozaccers thuis en zwijgen in alle toonaarden. “Het enige juiste antwoord op deze gruwelijkheden,” aldus een inwoner. Ook werd er een facebook actie gestart, “De Andere Kant Opkijken”, die nu al ruim tienduizend likes heeft.
Inactie
Een groep bewoners startte de Inactie actie: “Niks doen, dat is nu het beste. Door je boos te maken of allemaal acties te organiseren geef je deze gruweldaad alleen maar erkenning. We moeten juist laten merken dat ze ons niet kunnen raken, hoe hard ze ook willen. Kom maar op. Andere wang toekeren. Wij zijn onkwetsbaar ! Sterker, als we ons in inactie wentelen geven we misschien het goede voorbeeld. Stel dat de daders besloten hadden tot inactie, dan was heel deze Inactie niet eens nodig geweest. Konden we gewoon in actie komen, zeg maar.”
Een werkeloze bewoner voegt laconiek toe: “Ik ben werkeloos, dus ze kunnen mij alvast niet op mijn werk komen opzoeken. Kijk, zo hadden die Fransen dat ook gewoon moeten doen. Als ze je niet kunnen vinden, kunnen ze je niets maken. Daarom zit ik hele dagen in het café. Ik draag zo mijn steentje bij aan een vrije maatschappij.”
De Andere Kant Opkijken
De initatiefnemers van de facebook-actie koesteren een soortgelijk gedachtengoed. “Iedereen geeft nu heel veel aandacht aan de kwestie. Dat is nu net wat de daders wilden. Angst zaaien, zich erkend voelen, serieus genomen voelen. Je moet ze juist laten voelen dat het volstrekt zinloos is, wat ze doen.” Op de facebookpagina prijken nieuwtjes over álles behalve de Franse gruwelijkheden. Zo staan er instructies over het resetten van uw televisie, en is er enorme ophef over de verhuizing van een huisartsenpost. “Dat is óók heel erg hoor,” reageert iemand er verontwaardig onder.
In de straten is het heel stil. Op sommige terrassen zitten, opstandig, wat mensen in dikke jassen met een bourgondisch glas bier op tafel. “Jèh, dèh is ammel heul erg natuurlijk,” reageren ze desgevraagd. “Woar was dah ? Ow. Dès toch kei ver weg man. En daar spreejke ze ammel Fransozisch en alles.”
Een organisator voegt toe: “En als mensen toch zonodig moeten protesteren, dan moeten ze dat maar in een andere stad gaan doen. Wij doen het in Prozacstad zó.” Geen van de ondervraagden gaf aan ooit het satirisch blad gelezen te hebben.
Dit ZKV verscheen in
“Prozacstad 2: Het houdt niet op”
Tien jaar na het eerste deel van Prozacstad, dat niet speciaal supergoed verkocht en geen rimpels veroorzaakte, vond René van Densen het ineens nodig om een vervolg te publiceren, en er zelfs twee keer zoveel verhalen in te steken. Niemand vroeg daarom, het kwam er toch. Nieuwe avonturen met de Opperpater en andere kleurrijke karakters in het stadje Prozacstad dat eerder een way of life is (alhoewel) dan een fysieke plaats.
