Brood


Verhaal door René van DensenNiet-begrijpend kijkt hij me aan. Ik herhaal mijn stelling dat ik niet het volledige bedrag voor het brood zal betalen. “Het is twee euro,” herhaalt hij opstandig. Ik zeg dat ik dat wel begrijp, maar dat ik een start-up ben. “Een wat ?” vraagt hij. Ik zeg dat ik als een gewoon mens functioneer maar verwacht veel minder te hoeven betalen voor alles dat ik nodig heb. Dus ik geef liever niet meer dan vijfenzeventig cent uit. “Daar krijg je niet eens een half brood voor,” zegt de bakker kwaad. Ik zeg dat ik later waarschijnlijk wél de volle twee euro kan betalen voor een brood. Hij moet er gewoon vooral in geloven. “Dus later betaal je me de rest van de prijs van dit brood ?” vraagt hij. Neenee, zeg ik. Nu betaal ik vijfenzeventig cent. Maar daardoor loopt de bakker de kans dat ik in de toekomst wél het volledige bedrag zal betalen. Voor een volledig brood. De bakker snoeft en pakt het brood weer van de toonbank.

Ik gooi het over een andere boeg. “We kunnen ook een stage overeenkomen,” opper ik. De bakker kijkt me weer wat moeilijk aan. Ik leg het geduldig uit. “Dat betekent dus dat je je allerbeste brood bakt, voor mij, dag in, dag uit, en dat ik niet betaal.” Ik zie hem ongelovig kijken. “Daarmee bouw je een dijk van een ervaring op met het broodbakken, die je van pas zal komen bij andere klanten ! Bovendien zal ik dan je broodbegeleider zijn, dus zal ik samen met je een formulier invullen hoe goed of slecht je brood is.” Duidelijk gaat de bakker er niet in mee. “De broodmarkt is drastisch veranderd, iedereen doet het tegenwoordig zo hoor,” stel ik.

Even later loop ik over straat. Geen brood. Acht maanden solliciteren word je dus ook niks wijzer van.

Share Button

One thought on “Brood

  1. Ik heb dit meermalen op verscheidene plekken aangegeven, maar nu ineens #tegendebakker een ding is, bedacht ik me dat de allereerste #tegendebakker er een van Joubert Pignon was. Pakweg twee jaar later was ik vergeten dat hij dat geschreven had en schreef ik bovenstaande. Ik vond het enorm spitsvondig. Ik stuurde ook Joubert, een vriend immers, de link. Hij zweeg diplomatiek over schatplichtigheid en reageerde ‘leuk’. Twee dagen later viel het kwartje bij me. Ik stuurde hem opnieuw een bericht, dat hij bijna hetzelfde verhaal twee jaar eerder had geschreven. ‘O ja verrek,’ reageerde hij gekscherend.

    Maar hier kunt u dus de oer#tegendebakker lezen:

    http://www.joubertpignon.nl/2012/11/brood/

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *