Last resort
Rene van Densen Do you
REALLY
think
there’s
ANYTHING
important
about the way
YOU
live ?
The fly
ATTEMPTED
to ask
the spider.
René leest voor
That type of day
Now don’t you worry, I’m really okay
I’ve just been having a type of a day
You know the day, you’ve had it as well
The kind of day that can just go to hell
It’s that certain day that starts just off mark
Like sudden drizzle on a picnic in the park
Not worthy of anger, or fury, or rage
More like cutting your finger while turning the page
And nothing goes quite right, but not wrong enough
To make you complain that times sure are tough
Sure, you can handle it, no trouble at all
Just all of the shit, combined, ruins it all
Sneller
Haar ooghoeken zijn licht met roervocht aan het glinsteren wanneer ze mij haar collectie toont. “Deze is van zomer 2003,” herinnert ze zich nog goed. “Het was nipt, zelfs bijna niet gered, maar ik wist toch nog net vóór die man in de rij te belanden. En hij me toch een partij boos in de handvaten van zijn rollator knijpen, joh ! Ja, een mooie dag was dat.” Ze blaast er voorzichtig een dun laagje stof af. “Let alsjeblieft niet op de rotzooi hier, ik kom te weinig aan schoonmaken toe.”
Lees meer
Lunchland
Ik begin later geen restaurant
met de lustere naam Lunchland
en serveer daar niet alle dagen
niets van alles wat de klanten vragen
Ik zal niet de wereld afreizen
op geen verre plekken proeven van spijzen
die dan ook niet mijn haren doen rijzen
mij geen kreetjes van verrukking doen krijsen
Lees meer
Ze vecht
Ze vecht. Niet meer zoals zojuist toen we haar uit de cat carrier probeerden te halen. Nu koppig. Koppig zoals haar baasje, als hij aan medische handen overgeleverd is. We passen, dat is helder.
Lees meer
Klei
Mijn ogen proberen het wel, om de boeken te lezen van schrijvers met belangrijkere namen dan de mijne, die in hoge stapels op mijn toilet liggen, maar de woorden kunnen me volstrekt niet bekoren en zeker Campert vind ik een lul. Die sla ik dus rap over in de verzamelbundel, maar ook andere schrijvers willen er niet in. Dat kan aan mijn vermoeide ogen liggen, of aan het gerommel in mijn maag, dat klatsen boetseerklei oplevert die speels in het water onder mijn billen de eeuwigheid tegemoet plonzen.
Lees meer
Forward
Holes in the path
behind me, craters
between footprints,
a scruffy ragged soul
barely standing while
the winds pluck bits
of yarn, pieces
that try to fly off
on their own,
yet leave together
forward ?
Lees meer
BEARDED
Then there was the
bearded snowflake
who knew he would
die alone
In the vast ocean of
time, he had but a
limited purpose and
span
But melt he did not, nor
whisk or fall, but he
grew a beard and he
shone
While his kind fell on
tongues in the bliss that is,
he calmly decided to
outlive man.