René leest voor

Biecht

Ik neem nog een slok en vervolg: “Weet je, eerlijk gezegd, mensen vallen vies tegen. En ik reken mezelf daar zeker onder, maak je geen zorgen. We doen ons best en af en toe verrassen we elkaar, maar of we echt berekenbaar zijn en blijven is zeker op lange termijn vaak een ding.”
Hij knikt bedompt, snapt wat ik bedoel. Niet alle, maar wel veel, dat soort werk. “Ja, dat is zeker waar. Soms heb je geluk en heb je enkele mensen in je leven die dat kunnen volhouden.”
Ik haast me om te zeggen: “Uiteraard, en die moet je dan koesteren door zelf ook lief terug te zijn he. Als dat lukt, toch. Als je het kunt opbrengen ook. Soms zijn we helaas zelf ook de klootzak naar een ander, het komt voor.”
Hij keek me scheef aan. “Dat is wel heel eerlijk. Durf je dat toe te geven ?”
Ik grinnik: “Liever niet natuurlijk. We zijn allemaal de held in ons eigen verhaal he.”
Hij drinkt: “Tja, mensen vallen inderdaad vies tegen.”
Lees meer

Stopknop

Och was het maar zo simpel
dat alles in één knip
met een knappe druk op een knop
verandert in een wip

Ja hadden we maar simpel
ineens weer zoveel grip
maar het ls slechts een grap, een grop,
een wand, een vijn, een klip

Dus stappen we maar simpel
voet weer klaar voor slip
lijkt niet vooruit, voelt in slop
een slappe kabelstrip

Maak de ellende dus maar simpel
in de verte gloort een stip
van het uiteindelijke grote stop
wel geen knop, maar toch een trip.
Lees meer