Och was het maar zo simpel
dat alles in één knip
met een knappe druk op een knop
verandert in een wip
Ja hadden we maar simpel
ineens weer zoveel grip
maar het ls slechts een grap, een grop,
een wand, een vijn, een klip
Dus stappen we maar simpel
voet weer klaar voor slip
lijkt niet vooruit, voelt in slop
een slappe kabelstrip
Maak de ellende dus maar simpel
in de verte gloort een stip
van het uiteindelijke grote stop
wel geen knop, maar toch een trip.
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
