Another episode
Rene van Densen Yes. This is grief
if you’re new to this episode
no need to rewind, you’ll catch up
it’s pretty repetitive
people leave,
people die,
people leave,
people die
Lees meer
Audio poëzie
Herinneringen
Luid tikt de klok.
Wat resteert
probeert te passen
ineen
Pak dan die
herinneringen
maar mee, als je
ze toch niet wil.
Slijpen
En gewillig liet
ons staal zich
slijpen, vormen
in hoeken, bochten
zodat we exact zouden
passen, pakken
in de pinnen,
in het slot, in het vak
dat men voor
ons gemaakt had.
Er opende
geen deur.
Lees meer
Onbekoren
Je moet wel weten
wat je doet, voordat
uiteindelijk en onvermijdelijk
je het weer vergeet
Je moet wel weten
dat ik stiekem zie
wat je doet, voordat
volgens mij toch:
uiteindelijk en onvermijdelijk
je het stiekem verstopt en
je het weer vergeet
niemand het weet
Lees meer
Ha ha
Ja lach maar, ik
heb inderdaad geweend
dikke biggels op een
dom mondmasker
om holle herbruikte woorden
routineus wampelend uit
overwerkte lippen
aan een gezicht van iemand
die jou niet heeft
gekend
Lees meer
Night of the Living (voor Droef.Gent)
Oorspronkelijk geschreven voor Droef.Gent toen we allemaal terug uit lockdown mochten komen en live poëzie en muziek terugkeerde.
First, thing.
Then exist.
Start with one word.
One intention,
two meanings,
three trains of thought.
Four evers.
Lees meer
SAD IS YOU
Someone claims
Somewhere
That saying
Not liking
Seeing you
Sad
Is love
But I
Love you
Sad
Lees meer
Blak
In haar ogen zie ik
nooit geen tijd
altijd een ooit
vaak voorwaarts
soms spiegeling achteruit
een blik, of
was dat een blak ?
Lees meer
De tijd door
Vroeger, als kind, zelfs als tiener, ja, toen nog wel. Inmiddels vraag ik me dat echter niet meer af. We weten nu zelf hoe het is, hoe de mensen zijn, hoe de mensheid zich tijdens een pandemie gedraagt. Dus dat zal ongeveer wel hetzelfde zijn geweest tijdens een tulpenbollenwinter, polioplaag of pakwegjarige oorlog.
Om maar te zeggen, dagelijkse beslommernissen, verveling, horkerigheid, maar ook verdwaalde vrolijkheidjes, spelletjes in de lentezon. Discussies dat men vroeger nog wél wist wat fatsoen was of zich wél aan de regels hield of dat alles nooit meer hetzelfde. Samen, met wijdopen ogen naar een sterrenhemel, je afvragen hoe hierna de wereld eruit gaat zien. En hoe het dag-in-dag-uitleven langzaam het besef van de situatie overneemt. Want er moet immers ook dit, en dat. Smeten ze afval op straat ? Deed de jeugd stiekem aan feestjes ? Spraken de ouwe lullen er schande van ?
Lees meer
VOOR DE SLECHTE VERSTAANDER, DUS DE ZITTENDE ONMACHT
Waardeloos
onwoordig
bent u uw stad:
weer de loos.
Dan zijn we
sprakeloos
uitgesproken,
ontwaard
Lees meer