Overleed

Ook deze nacht
Overleed ik weer
Voor niets

Het was zonde
Voor de anderen
Om iets

En zo was er
Ook een kruis af
En toe

Maar vooral was
Er weer alles
Voor niets

Getsie

Een gedicht
in mijn zolen
Zomaar

Vol walging
probeer ik het
Af te vegen

Aan een stoeprand
Aan het gras
Aan een vel
papier

Maar potverdorie
Het laat me
Niet meer
los

Een feit

Ik ben
geen land
heb zelfs
amper
een regering

Maar ook ik
heb
Mijn grenzen.

Terug

Er op af.
Af.
In.
Een stukje mee.
Uit.
Door.
Ik stap.

Typisch

Alles ontspannen
Loom, warm
Alles is af
Niks is nood
Er is geen hoeven

Verveling
als een stekker.

Dan die ene zoem
Hoog, nerveus
Bij je oor
Slaan met hand
Nu niet, rotmug !

Verdomme
lag net zo lekker.

Context

Te ver
Ver goten
On menselijk
Oorlog leed

Te koop
Ver kocht
On roerend
Prijzen Oorlog

Het is allemaal
maar net
de context

Kwalitorium


In een glazen
bubbel zo onvermijdelijk
Als mijn dood
waar ik trouwens prima
Mee kan leven

Hangt daar het
achterhaalde concept van
Kwaliteit, wat
dat ook mogen zijn want
Bestaat dat wel

Misschien is er
in dit glazen kwalitorium
Ook geen echte
plek meer voor nieuwe
Open deuren

Als een drijvende
reddingsboot zonder knoop
Laat ik het varen
maar verlaat me toch nooit
Op een zondag.

HOEBELE BOEBELE

Hoebele boebele
Bom bom bom

Ik laat je praten
En maal er niet om

Hoebele boebele
Paa paa paa

Denk het maar te weten
Met je bla bla bla

Hoebele boebele
Rappappee

Vind lekker wat je vinden wil
Ik zit er echt niet mee

Hoebele boebele
Sjoebiedoe

En mocht je soms jaloers zijn
Doe dan maar na wat ik doe.

Camera

Ik bezie slechts,
houdt hij zich voor,
in een bespiegelende reflex.

Zij, ja zij,
Zij betast,
beroert, verroert, veroert.

In mijn bewonderende lens
koestert zij zich
haar selfie.