Het opkomend kroos krioelt
Keer op keer tussen
Kier en kleur en klacht
Het klauwt en keurt en kosten-kopert
Keer op keer tussen
Commercie en conservatie
Het kroos komt en klooit en kneutert
Keer op keer tussen
Kleuterend leven en knar
Het constateert, converseert, consterneert
Keer op keer tussen
Herkauwde keuzes en kiezen
Kabbelt de kabeljauw na en knikkert de kiewvis
Keer op keer tussen
Koelhok en kotter
Maar klagen, nee,
Keer op keer
Mag het kroos dat niet.
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
