Zij die gaan drinken
Groeten u
Ze trotseren de arena
Vechten zich een weg
En met één handgebaar
Wordt hen de genade gegund
Zij die gaan drinken
Ze kijken er duidelijk naar uit
Geduldig wachten ze,
Met de schamele vergoeding
Voor hun noeste arbeid
Rinkelend in de hand
Zij die gaan drinken
Houden zo lang mogelijk trots stand
En dan staande
En dan wankel
En zij die hebben gedronken
Ze vallen.
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
