De Opperpater kijkt verbaasd, wanneer hij me ziet. Ik heb al lang niet meer met de pubquiz meegespeeld. Hij telt de mensen in zijn team. Met hem erbij zijn het er vijf. Met mij erbij zes. Zes mensen mogen niet in een team, tenminste, tenzij ze buiten mededinging mee willen strijden. Dat wil de Opperpater niet. De Opperpater speelt keihard. Hij moet en zal winnen. Als hij niet wint, is hij er de hele week chagrijnig van. Niet dat je dat ziet. De Opperpater lacht eigenlijk altijd.
De Opperpater belt de politie. Hij tipt hen, dat één van zijn teamleden verantwoordelijk was voor de destructieve herfststorm van vandaag. De storm heeft half Nederland gesloopt. De Nederlandse politie gelooft tegenwoordig alles, dus arriveren ze even later met acht politiewagens en hitsige zwaailichten bij het café. Het teamlid dat de lul is, wordt met kracht tegen de grond geduwd en in de boeien geslagen. Dat wordt brommen. Het onderhavige lid is consistent nutteloos in de muziekronde, dus ben ik blij dat de Opperpater toch liever mij aan boord heeft. Ik schuif bij het team aan.
Nét voor aanvang van de pubquiz, loopt er nog een onverwacht teamlid binnen. Hij is enorm goed in muziek van de jaren 70. Ik kijk angstig naar de Opperpater en zie dat hij al een plannetje smeedt. Ik weet niet voor wie. Een zweetdruppel parelt langs mijn voorhoofd.
Dit ZKV verscheen in
“Prozacstad: Je bent er”
In 2014 bracht René van Densen zijn collectie ZKV’s (of Zeer Korte Verhalen) in een ZDB (of Zeer Dun Boekje) uit dat NZD (Niet Zeer Duur) was. Hierin las je de eerste avonturen van de bewoners van het misschien niet super fictieve stadje Prozacstad, waar de Opperpater altijd stabiel en soepel blijft en een vrouw met een brief in één hand en de rode draad in haar andere, van de eerste tot de laatste pagina het boek doorkruist. Het boekje verscheen slechts in een beperkte oplage (50 ex) in eigen beheer en is allang uitverkocht, maar op Google Play kun je het nog als ebook kopen en lezen. Dan begrijp je misschien ook beter waar het verhaal hierboven op sloeg. Tenzij je het koopt en niet leest, natuurlijk. Dat mag op zich ook prima, ook die centjes zijn gewoon welkom, daar doe ik niet kinderachtig over.
