Niet
Wat lezen,
een streep zon,
af en toe eens
een goede film
En vooral niet
met jou.
Lees meer
Ook een thuiskomst
Is een vaart,
Mogelijk wat behouden
Ook een vrede
Is een strijd,
Zij het vol te houden
Ook geen antwoord
Is een antwoord,
Soms zelfs een boude
En soms is ook net
Iets rechtgestreken
Toen je het vouwde.
Lees meer
Al van het gloren
Van de ochtendstreep
Pakt de dag me
In zijn greep
En het duurt me
Veel te lang
Tot de volgende
Maansopgang
De nacht
Lacht met ons,
Wij sloeberige slapers.
Wat we allemaal missen
In dat koninklijke duister
Ik lig weer laat wakker
En luister.
Straks is het weer
Aan de wekker
Om te gaan.
Lees meer
Zo’n arbitraire dag
op een arbitraire bol
Welke arbitraire ziel
houdt dat een levenlang nog vol
Lees meer
Ja we doen allemaal wel eens stom
Het doet er niet echt toe waarom
Je kunt dan wel balen
en misschien bakzeil halen
De zonsopgang geeft er niet om.
Ik neem nog een slok en vervolg: “Weet je, eerlijk gezegd, mensen vallen vies tegen. En ik reken mezelf daar zeker onder, maak je geen zorgen. We doen ons best en af en toe verrassen we elkaar, maar of we echt berekenbaar zijn en blijven is zeker op lange termijn vaak een ding.”
Hij knikt bedompt, snapt wat ik bedoel. Niet alle, maar wel veel, dat soort werk. “Ja, dat is zeker waar. Soms heb je geluk en heb je enkele mensen in je leven die dat kunnen volhouden.”
Ik haast me om te zeggen: “Uiteraard, en die moet je dan koesteren door zelf ook lief terug te zijn he. Als dat lukt, toch. Als je het kunt opbrengen ook. Soms zijn we helaas zelf ook de klootzak naar een ander, het komt voor.”
Hij keek me scheef aan. “Dat is wel heel eerlijk. Durf je dat toe te geven ?”
Ik grinnik: “Liever niet natuurlijk. We zijn allemaal de held in ons eigen verhaal he.”
Hij drinkt: “Tja, mensen vallen inderdaad vies tegen.”
Lees meer
De dagen, ze plakken,
Ze hakken en takken,
Ze brakken barakken,
Ze blaken van brol.
De dagen, ze dagen op,
En af en aan, ze slaan erop,
Op nergens of niks, een tang op een dier,
Er valt te verzuchten, wat doen we nog hier
De dagen, ze zwijgen,
Ze zwoegen, ze dreigen,
Ze dreggen hun zwug.
Gingen ze maar eens vlug.
Lees meer
Voor wie er 11 januari niet bij kon zijn, er is nog beeld. Credit beeld: Paul Horemans, en natuurlijk Don Vitalski’s Legendarische DinsdagClub.
Lees meer
Och was het maar zo simpel
dat alles in één knip
met een knappe druk op een knop
verandert in een wip
Ja hadden we maar simpel
ineens weer zoveel grip
maar het ls slechts een grap, een grop,
een wand, een vijn, een klip
Dus stappen we maar simpel
voet weer klaar voor slip
lijkt niet vooruit, voelt in slop
een slappe kabelstrip
Maak de ellende dus maar simpel
in de verte gloort een stip
van het uiteindelijke grote stop
wel geen knop, maar toch een trip.
Lees meer