Ik ga niets
Ik doe nergens
Ik schuil
Wereld me later maar weer
Bericht na de piep
Schoppen Acht
Aan de Schoppen Acht kleeft een wat luguber verhaal. In 1866 was er ene Lord Lansdowne aan het wiezen, toen hij een Hartenkaart speelde waar een Schoppen nodig was. Zijn medespelers verwachtten dat hij zijn kaart zou verwisselen maar hij liet zijn volledige hand kaarten (gelukkig met de achterkant omhoog) op de grond vallen. Een van de andere spelers raapte ze op, maar Lansdowne liet ze daarop weer vallen. Hij gaf aan zich niet goed te voelen en vroeg of iemand vervoer voor hem kon bestellen. Bij het instappen viel een kaart uit zijn kledij op de stoep. Het was de Schoppen Acht. “Daar is de kaart die me zo stoorde,” kon de man nog uitbrengen. Thuis stierf hij eenzaam in zijn bed terwijl zijn kameraad met het fatale souvenir naar de club terugkeerde.
Ook in de cartomantie kan de Schoppen Acht staan voor een eenzaam terugtrekken of een melancholische, verdrietige periode. Maar dan eerder een vrijwillig terugtrekken uit de maatschappij, een retraite, een rustpauze. Tijd voor bezinning, creativiteit, wat ruimte voor verdriet, even in de natuur je energie opladen. Hij kan zelfs groot kunstenaarschap aankondigen.
Bij de Schoppen Acht horen de geboortedata 6 januari, 4 februari en 2 maart.
Dit gedicht verscheen in
“Als Een Ravijn Een Richting Is”
De vijfde dichtbundel van René van Densen draait om speelkaarten. Speelkaarten die hij op straat vond, waar hij de achtergrondinformatie van opzocht, zoals historische weetjes waar deze kaart bij betrokken is geweest, of de symboliek van de cijfers of kleur, welke beroemde persoonlijkheden iets met deze kaart te maken hebben gehad in hun levensgeschiedenis, maar ook de betekenis ervan in de cartomantie, welke verjaardagen bij deze kaart horen, en meer. Hier inspireerde hij dan weer gedichten op, die rijkelijk geïllustreerd nieuwe speelkaarten vormen.
