De boom is kapot.
Het hout, het
is oud, doods
de takken klauwen
vergeefs nog
wat lucht
Dus laat dit maar
achter stronken,
verworteld in
verdrijfzand
Maar dan plant ze zich
er brutaal bovenop
Ze ruikt naar
lentebloesem en
nieuwe vergissingen
en hij is volledig herloren.
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
