Zo zat ik ineens
tegenover een gele dwerg
een opgewonden geval
actief en vol vlekken
en maar winden laten
Maar ik straalde
goede inborst terug
en had de schijn mee
Later zat ik ineens
naast een oranje reus
zwellend met balronde trots
al was de glorie wel voorbij
en werd hij roder en roder
Maar ik verwarmde
met oprechte open armen
en had de schijn mee
Aan mijn mouw trok
een opgebrande witte dwerg
tot op de kern ontaard
of ik nog de energie had
om in te krimpen
Maar ik nam de tijd
om te kijken wat de toekomst brengt
en had de schijn mee
Voor een zwarte dwerg
was het universum
schijnbaar echter nog
niet zonneklaar.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Luisterend en Stuimig”
De derde dichtbundel van René van Densen verkent als thema feest, in negen hoofdstukken die elk een element nader onderzoeken. Het is zo’n feest waar je liever niet was geweest. Wat doe je hier ? Maken de gesprekken of de spijs het de moeite ? Was de eenzaamheid echt erger dan dit ? En dan… Nog een plottwist ook. Het was de eerste officiële bundel van Van Densen, nadat hem door een collega-dichter was uitgelegd dat zijn eerste twee publicaties ‘bundelingen’ zijn. Het verschil is blijkbaar dat bij een bundel een thema toegepast is, al vond hij zelf bij zijn tweede bundel ook thema terug. Maar als de mensen een bundel willen, zullen ze een bundel krijgen.
De presentatie van Luisterend en Stuimig was ook het startschot voor uiteindelijk 5 jaar Droef.Gent, het unieke (cultuur)Podium voor Pessimisme.
