Je zat weer eens in mijn droom
De laatste keer was al lang geleden
Zo lang dat ik je bijna missen zou
Bijna
Je gaf me weer, ook in mijn droom
Weer het gevoel dat wat ik ook deed of probeerde
Ik toch een inferieure stumper blijf
Nog steeds
Terwijl ik al doende echt prima bezig was… althans …
En jij er vooral zinloos negatief naast stond
Geen enkel doel diende en waarschijnlijk ook
Nooit dienende zult zijn
Ik kan de dag omhelzen dat je
Niet meer in mijn dromen opduikt
En die gaat echt wel komen
Ooit.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
