Wat een tof feest is het he
Zeker tof ! Waar ben jij
Ik ben bij het buitenpodium
Ah ik was net nog bij de cocktailbar
Ik ben nu bij de snackhoek
Ik sta vooraan bij het optreden
Ik ben nu bij podium drie
Toiletten, enorm lange rij
Even bonnetjes halen
Ik zit met een groep op het grasveld
In de rij voor de T-shirts
Ik ben even terug naar de camping
Het is hier waanzin in de moshpit
Shit ik haal net bier
Zit bij de EHBO met glas in mijn voet
Ik kom zo daarheen, dit is mijn favoriete nummer
Ik had je bericht niet gehoord
Ja hier is het ook superdruk
Waar ben jij
Ik dacht dat ik je net zag
Nee dat was ik niet
Waar ben jij
Wat een tof feest was het he
Jammer dat we elkaar misgelopen zijn
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
