Lachrimpels onder een herfstige
Z O M E R H O E D
Vertellen de toehoorders dat
Ruimtelijk licht op een rond vlak
Een onterecht vergeten fotografietechniek
En prikt denkbeeldige punten
Op de witte muur
Een toespreekmeneer met
B R O E K Z A K H A N D
In vrolijk zwart zwaait
Dartele rondjes met zijn bril
En zegt dat alles echt heel erg
Mooi opgehangen is
Uit het niets zegt een toeloper met
K R A A I E P O T E N
Dat zou best wel eens kunnen
Ik vraag wat er zou kunnen
En hij zegt, je ziet hier zoveel
Gezichten joh
In de zonovergoten tuin met
T E R R A C O T T A
Asbak vol sigarettenfilters
Speculeren twee ex-ambtenaren
Wat voor boom het is
En gebruiken zonder ironie
Het woord sardonisch
Een man met roodronde glazen en
B O R S T E L S N O R
Glipt achterwaarts lopend
Het toilet in
Ik heb ze allen gezien en glip
O P G E M E R K T
Een wandelstok ontwijkend
Richting uitgang
Onderweg zwaai ik nog even
Naar een bekend gezicht.
Buiten wacht zonovergoten rumoer.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
