Hoe Leven Mensen Dit
Rene van Densen 
Graten in het wier
En botten in het gras
Lijkenpikken wat allang,
niet breed, verloren was
Zijn adult moviestars odolen, vraag ik
En weer had ik het beter de wind verzocht
Maar je lacht vergevingsgezind,
verzacht
Enfin Terrible
die ik ben en was en blijf
Maar we bladeren onze boom vol
met zo min mogelijk aan’t lijf.