Te bedenken
dat er maar één
even priemgetal is
en dat hadden we niet
nee, we konden enkel
oneven samen zijn
In je ijsblauwe ogen
zag ik koud noorden
en andere windrichtingen
waar ik niet mee toe kon
Geen vonken
maar ontvlammende rafels
in statische frictie
en zo ging jij heen
en ik neer
mijn kompas
ontregeld
en het thuis
voorgoed
kwijt
Dit gedicht verscheen in
“Luisterend en Stuimig”
De derde dichtbundel van René van Densen verkent als thema feest, in negen hoofdstukken die elk een element nader onderzoeken. Het is zo’n feest waar je liever niet was geweest. Wat doe je hier ? Maken de gesprekken of de spijs het de moeite ? Was de eenzaamheid echt erger dan dit ? En dan… Nog een plottwist ook. Het was de eerste officiële bundel van Van Densen, nadat hem door een collega-dichter was uitgelegd dat zijn eerste twee publicaties ‘bundelingen’ zijn. Het verschil is blijkbaar dat bij een bundel een thema toegepast is, al vond hij zelf bij zijn tweede bundel ook thema terug. Maar als de mensen een bundel willen, zullen ze een bundel krijgen.
De presentatie van Luisterend en Stuimig was ook het startschot voor uiteindelijk 5 jaar Droef.Gent, het unieke (cultuur)Podium voor Pessimisme.
