Ik lees je
maar niet uit
Ook niet
spieken naar het
einde, vooruit
De eerste
regels vlug, maar
inmiddels woord,
nee, letter
Voor letter
lekker
Mijn vingertoppen
beroeren je
scherpe randjes
Plukken aan
de iets te rechte
kantjes
En samen
verdwijnen we
tussen jouw
kaft
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
