‘s Nachts droom ik dat er iets spannends gebeurt, maar eerst heb ik nog wat tijd. Dus ga ik een bolletje wol kopen voor de kat. Dan gaat de wekker. Mijn arm beweegt ernaar en mept op snooze. Ik zet mijn wekkers strategisch te vroeg, zodat ik kan doorsoezen in plaats van langer uitslapen tot het tijdstip dat ik écht op moet. Er zit een bepaalde logica achter, geloof ik. Of het is zo gegroeid, over de jaren heen.
Toch klopt er iets niet, deze ochtend. Ik ruik iets geks. Halfwakker snuif ik wat dieper. Een geur die ik niet kan thuisbrengen. Ik sla de deken open en ruik – verdomd, ik ben het zelf ! Van de een op de andere dag ruik ik als een volslagen ander. Weg met de prettige, ietwat zilte lijfreuk die een belofte van zinderen in zich had. De man die nu op mijn plaats ligt, ruikt zeer onprettig. Naar rot, naar een mislukt gerecht dat je wel wegsmeet maar waarvan de reuk je bij elke keer openen van de vuilnisbak weer toegrijnst. Naar koffiepulp op een composthoop.
Gemotiveerder dan anders spring ik onder de douche. Ik was intensief de geur weg. Maar ook na het wassen keert hij terug. Ik ontbijt stilletjes en omhuld door vreemdemangeur. Alsof er iemand om me heen loopt te draaien. Het zint me niks. Als ik naar mijn werk fiets, ruik ik ‘m nog. Ik word achtervolgd. Panisch zet ik gewicht op de trappers en duw het rubber zo vlug het wil over het stugge asfalt. Als ik bij een stoplicht uithijg, heeft de lucht zijn achterstand alweer ingehaald.
Bij het station draai ik een hoek om, en plots staat hij daar – mijn oude geur. Vertrouwd en groter dan het leven zelf. Hij knikt even naar me, ik knik terug. We kennen elkaar al heel lang. Onbevreesd loopt hij op mijn nieuwe geur af en geeft die een duw. De nieuwe geur geeft mijn oude een mep. Al snel rollen ze knokkend door de straat.
Ik sta er wat bedremmeld bij. Geen idee welke geur nu gaat winnen. Of hoe lang dit gaat duren. Ik hoop natuurlijk mijn oude geur. Ik kijk de fietsenstalling in, en dan naar de vechtende geuren. Het zou ook weer zoiets zijn om nu mijn fiets te stallen, natuurlijk. Dat doe je niet. Straks gaan allebei mijn geuren bij me weg.
