Realistisch


Verhaal door René van DensenIk heb mijn dagen volgeladen vol met Realistische Zaken. Dat is echt zozeer mijn ‘ding’ niet, dat ik haast moet braken. Liefst zou ik van mijn levensdagen me nooit meer aan Realistische Zaken wagen. Maar ja, het moet maar, hop.

Zachtjes sluipen kattenvoetjes, trippeltrappeltrippeltrap. Onder stoel en onder tafel: trippeltrappeltrippeltrap. Mijn kat was even alleen, en verveelde zich steen en been. Toen ik terugkwam was ze blij, en sindsdien wijkt ze niet van mij. Dat heb ik weer, met mijn Realistische Zaken: Trippeltrappeltrippeltrap. En natuurlijk nagels slijpen: Krabbelkrabbelkrabbelkrab. Soms springt ze zó, op mijn rug, maar rent dan weer weg, vlug vlug. Ah, ik ruik de kattebak: die zit weer goed vol met kak.

Uit een zee van kattezand, steken dan de drollen. Zij vult de bak en ik schep leeg, zo liggen de rollen. Krak, zegt de kattenschep. Steel nog in mijn hand. Dat kon er natuurlijk ook wel bij, ik pruts wat met een krant.

Op een tomaatrode tweepersonenbank, lig ik met de kat, zonder kik of klank. En mijn kat die likt haar vachtje helemaal schoon, en ik kijk vermoeid wat toe. Toen viel er weer een rekening op de mat, die vast ook dringend betaald moest. Maar ik dacht stilletjes: misschien ziet hij me wel niet, als ik heel erg stil blijf en koest.

Zie, de sneeuw valt uit de wolken. Alles wordt met wit bedekt. Ook het huisje waar ik lig te schuilen. Mijn kat en ik hebben dikke pret. Zij is blij dat ik er ben, en dat ik haar best verwen. Ik ben blij dat ze niet miauwt, en ze zich zo braaf stilhoudt.

Uit Artis is een beer ontsnapt. Berend Botje ging uit varen. Jantje zag eens pruimen hangen. Ik draai me nog eens om.

Share Button

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.