Muziekcafé in wilde paniek aan de lijn. Er heeft een coverbandje afgezegd. Dus hebben ze voorlezende schrijvers nodig. Ik krijg een gratis biertje en mag ook gratis naar het toilet. Aangezien het café op loopafstand ligt en ik geen andere plannen heb, kan ik niet weigeren. Zeggen ze tegen me. Ik geloof ze.
Bij het café aangekomen blijken er meerdere schrijvers uit Prozacstad opgetrommeld te zijn. We worden in een kudde bijeengedreven achterin het café met instructies om ‘de betalende bezoekers er door te laten als ze naar binnen of naar buiten willen.’ Het is erg krap in de hoek. Ik voel een jonge schrijfster met haar tepels tegen mijn rug priemen. Het kriebelt.
Niet iedereen zal aan bod komen, en of we het kort willen houden. We mogen op alfabetische volgorde van achternaam. Er is verwarring of mijn achternaam Vlaams of Nederlands is. Ik moet een paar zinnen naspreken van de organisatie. Ik blijk Vlaams te klinken en word bij de ‘V’ ingedeeld in plaats van bij de ‘D’. Dat betekent dat ik niet hoef voor te lezen. Ik deserteer subiet naar de bezoekerszijde. Dan maar geen gratis biertje.
Bij het verlaten van het café pis ik tegen het uitklapbord, waar nog altijd de coverband op aangekondigd staat.
Dit ZKV verscheen in
“Prozacstad: Je bent er”
In 2014 bracht René van Densen zijn collectie ZKV’s (of Zeer Korte Verhalen) in een ZDB (of Zeer Dun Boekje) uit dat NZD (Niet Zeer Duur) was. Hierin las je de eerste avonturen van de bewoners van het misschien niet super fictieve stadje Prozacstad, waar de Opperpater altijd stabiel en soepel blijft en een vrouw met een brief in één hand en de rode draad in haar andere, van de eerste tot de laatste pagina het boek doorkruist. Het boekje verscheen slechts in een beperkte oplage (50 ex) in eigen beheer en is allang uitverkocht, maar op Google Play kun je het nog als ebook kopen en lezen. Dan begrijp je misschien ook beter waar het verhaal hierboven op sloeg. Tenzij je het koopt en niet leest, natuurlijk. Dat mag op zich ook prima, ook die centjes zijn gewoon welkom, daar doe ik niet kinderachtig over.
