“Hij doet niks hoor,” zegt de man zo goeiig mogelijk. De kleine hond gromt. Met een soort van hortend blaffen. “Dat is gewoon angst,” zegt de man. “Wij hebben dat beestje nu, hoe lang, lieverd ? Een maand, ongeveer. Ja, een maand. En je weet niet hoe die behandeld is geweest op zijn vroeger adres hè. Maar die heeft schrik van alles en iedereen, dus het zal niet goed zijn geweest.”
Lees meer
Ik weet niet eens wat er gebeurd is, maar ik zit alles weer te lijmen. Schijnbaar is het poëzie-evenement van dit weekend (inclusief vanavond) in gevaar. Lees ik vóór ik kan vertrekken. Mensen in onmin. Altijd goed. Maar daarnaast nog is mijn bril verbogen en bekrast. Ik ben mijn hoed kwijt. Mijn fietshandschoenen zijn er maar half: links, om precies te zijn. Kortom: het is duidelijk weer vrijdag.
Lees meer
Of heb ik dat al gezegd ?
Vergeet het,
met dat zaad
Een bloem
sloopt zichzelf
Een leven lang
Lees meer
Ik sta voor de kast en vraag me af wat ik meeneem. Morgenavond draag ik een gedicht voor. Ééntje. Het is een gedicht als inleiding op een film die vertoond wordt. Het is mijn tiende filmgedicht. Toch word ik nog elke keer zenuwachtig.
Lees meer
“Dank je.”
“Mooi weertje toch nog vandaag.”
“Zet de schakelaar nog eens om !”
“Zeker mooi weertje vandaag ja.”
“We kunnen het slechter hebben.”
“Ja, pats, op dit stopcontact vliegt hij er ook uit dus.”
“Hoe is het met jouw maat ?”
“Goed, hij maakt het goed. Veel zuipen he.”
“Probeer het nog eens !”
“Hij was toen toch ook in die sloot beland ?”
“Ja, dat was een mooi verhaal inderdaad.”
“En pats, alweer. Het zit echt in de stekker.” Lees meer
Hoe je het ook wendt of keert, zo’n kat gaat echt lang mee. Ze is ook breed inzetbaar. Of je nu de afwas schoonborstelt, de tuin aanveegt of je rug eens goed wil inzepen, ze is overal voor geschikt. Keertje goed uitwringen en klaar. Droog- en schoonlikken doet ze daarna zelf wel. Maar de toepassingen stoppen daar zeker nog niet. Staat de tafel of de piano een beetje scheef ? Steek gewoon de staart eronder en presto. Zo heeft zo’n kat duizendeneen toepassingen.
Lees meer
Hij was veel schrieler dan ik verwacht had. Een beetje sukkelig. Zijn pij zat ook niet goed. En die zeis… Duidelijk nooit goed onderhouden. Roest, inkepingen. Waarschijnlijk zo bot als wat. Je vraagt je bij zo’n aanblik toch direct af wie hem heeft opgeleid. En of een dagje extra training niet wat rijpere vruchten had afgeworpen. Maar goed: hij was er nu eenmaal, en hier moesten we het mee doen.
Lees meer
Terwijl de strepen die de zon trekt, nu al korter worden, dartelt het rubber over de stenen. Ja, daar kan je dus niks mee. Dat is weer typisch van die uitsloverij van het leven. Dan beschrijf je dat, en wordt het zo’n zin-zin. Eenvoud, dat is waar ik het zoek. Geen gedoe met zonnen. Die strepen trekken. En rubber dat dartelt, moet ik al helemaal niet.
Lees meer
Niet meer welkom
de letters op de
deurmat voor jouw
ingang
Slot vervangen en
gang toegemetseld
voor jou enkel nog
uitgang
Lees meer
Toevallig weet ik iets van deze voorstelling. Nog naast dat ik de beide dichters persoonlijk ken. Op het niveau dat als zij ergens zijn, en ik ben ergens, dan zeggen we hallo en trakteren elkander wat. En als ze ergens optreden waar ik toevallig niet ver vandaan ben, dan zal ik niet nalaten de boel te komen checken. Anna Perneel én Romaan Namoor zijn beiden namelijk erg goed.
Maar ik weet toevallig ook wat van de tekst in hun voorstelling. Aan het begin van de voorstelling hoort u een stem die misschien bekend klinkt. Wat dat betreft vind ik het jammer dat ik er niet bij kan zijn: mijn debuut als voice-over. Het lijkt me wel lekker apart om mezelf te horen spreken terwijl ik gewoon in het publiek zit. Maar eventjes naar Brugge, dat is dit weekend geen optie.
Is het voor u wel een optie ? Dan moet u zeker even gaan kijken ! Drie uur ‘s middags is ook geen heel gek vroeg of laat uur, dus ik zou het u zeker aanraden. Lukt het niet, morgen ? Geen nood. Op 13 april is er in Gent, tijdens La Ville Perdue, om 16u een preview/teaser van deze voorstelling gepland. U weet wel, diezelfde dag dat we toch een paar uur later Poëzie Met De Hoed doen. Gewoon wat vroeger komen dus. Tot dan !
Rene van Densen