Ons dichters, wij spreken van
Tedere emoties en
Harde woorden maar
Ontneem ons het vuur
En ook wij gaan eraan
Wijsheid zonder woorden
Kan clans in woede splijten
Maar met de wolven op je hielen
Ligt ook misverstand op de loer
En kan een Woord een Volk verscheuren
Dienen woorden, zoals ik ze hier gebruik
Om de potentie der dingen uit te drukken
Of voor vlammend licht in duisternis ?
Weapons of Massa Distraction
Weten we zelf nog wat we bedoelen ?
Bedoelen, met een doel, met een koers en een richting
Met een drijfveer en reden, met een horizonpunt
Met een plan van de aanpak, met een duidelijk streven
Wie maken we het hardst wijs dat we weten wat we doen ?
Dit gedicht verscheen in
“U Mag Mij Wegstemmen”
In een reeks dichtbundels moet er altijd één het debuut zijn, en René van Densen besloot meteen van wal te steken met een titel die ironisch en zelfrelativerend is. Het is niet eens zijn dichtbundel maar een duo-dichtbundel samen met Bob ‘Bobadas’ Minne, die met zijn zevende dichtbundel al fors de diepgang in ging. De afbeeldingen op beide kaften tonen dan ook de stationstrap in Roosendaal – tussen Gent en Tilburg de halfweghalte – waar Bobadas’ kaft van boven naar beneden ‘kijkt’ en Van Densen’s kaft van onderaan naar boven.
Maar René had al een flink arsenaal aan podiumteksten en daar zitten achteraf nog best een paar aardige teksten bij, die de tand des tijds aardig doorstonden.
