Skip
Ik ga niets
Ik doe nergens
Ik schuil
Wereld me later maar weer
Bericht na de piep
Lees meer
Maandagochtend maakt weer geen smoel blij
Want getrokken uit een bepaalde kleur klei
Dus we kudden in drommen
Op de treinperronnen
Participeerde de maatschappij maar in mij
Lees meer
Beloof me,
me niets te beloven
Geloof me,
mij niet te geloven
Vertrouw me,
mij niet te vertrouwen
Onthou gewoon
me af en toe vast te houden.
Lees meer
Een lollige Limerick uit mijn pen
Dacht ineens, hey ik denk, dus ik ben
Het is zelfs zo dat ik rijm
Fijn geen haiku te zijn
Van het idee alleen al werd hij zen
Lees meer
Nee, er is geen breuk
Valt amper iets te breken
Ook geen verzakking
Het is allang bezweken
Elke plastic poging rolde
Pardoes van mijn overdakking
Al je mooie woorden
Zaten in een wegwerpverpakking
Lees meer
Ook een thuiskomst
Is een vaart,
Mogelijk wat behouden
Ook een vrede
Is een strijd,
Zij het vol te houden
Ook geen antwoord
Is een antwoord,
Soms zelfs een boude
En soms is ook net
Iets rechtgestreken
Toen je het vouwde.
Lees meer
De nacht
Lacht met ons,
Wij sloeberige slapers.
Wat we allemaal missen
In dat koninklijke duister
Ik lig weer laat wakker
En luister.
Straks is het weer
Aan de wekker
Om te gaan.
Lees meer
Zo’n arbitraire dag
op een arbitraire bol
Welke arbitraire ziel
houdt dat een levenlang nog vol
Lees meer
(Oorspronkelijk getiteld: TOUR DE FARCE)
De maand, het jaar, het
dagt weer door
De uren rond, terstond
wat je ervan vond
Een tour in stilstand
tot weer een hittegolf
en weer een boom
en weer een vuurwerk
en weer terug hier.
Lees meer