Schamenzijn
De Eiffeltoren bladdert roest
de sterrenvlag vaalt blauw
grenzen vervagen, maar wat blijft:
ik hoor toch echt bij jou.
De Eiffeltoren bladdert roest
de sterrenvlag vaalt blauw
grenzen vervagen, maar wat blijft:
ik hoor toch echt bij jou.
Overal op het internet vind je Frequently Asked Questions (FAQs) oftewel veelgestelde vragen. Maar tijdens mijn research over speelkaarten vond ik op internet ook de vragen die mensen zoal stelden en, meer nog dan veelgesteld, kwam ik gewoon echt domme vragen tegen. Ja, die bestaan zogezegd niet, maar ik ga toch de komende tijd SAQs, Stupidly Asked Questions, beantwoorden: de stomste vragen die ik online tegenkwam. Zoals:
Gister moest ik weer eens dwaas doen
hoewel niemand dat mij vroeg
daaraan zit ik terug te denken
en verdomd: weer in een kroeg
Hoewel de Oudheid vaak gelijk had
politiek, dat moet ik kwijt:
is de laagste van de kunsten
Aristoteles ten spijt
Het lied druipt van zelfmedelij
ik zing mee met gedikte stem
de weeklaag maakt me megablij
ik vind het prima waar ik ben
Terwijl ik wacht bij de deur, neem ik een heel, heel, heel, heel, heel diepe adem.
Zodra ze opendoet en me wil verwelkomen, trek ik haar uitgestoken hand naar me toe en geef haar een stevige knuffel. “Daar ben ik dan !” roep ik uitgelaten. Ze staat verstijfd en verblufd wat te staren. Misschien heeft ze iets geks buiten gezien dat haar heeft doen schrikken. Ik loop het gebouw binnen en roep “Dag allemaal, ik ben er hoor !” Vanachter hun cubicles kijken verbaasde gezichten, enkele mensen doen hun koptelefoons af. Vrolijk hobbel ik een trap op, geen idee waar ik heen ga, ik ben hier immers nog nooit geweest, maar misschien is het deze kant op. Haastig rent de recruiter achter me aan dat het inderdaad die kant op is meneer. “Mooi !” roep ik, “en het is hier goed opgelapt zeg !”
Lees meer
Op YouTube leek het zo simpel:
steek steeltje in koffiedikkweek
maar ik zak zonder vlag of wimpel…
geen zwam die op champignon leek
Ik begin ‘t idee te krijgen
wijl ik met mijn prakker prak
om de boel op gang te krijgen
dat ik iets te concreet kak
Vanop de douchevloer lijkt mijn warmtekraan wat op een chromen pinguïn met een mening. Ik wil hem zeggen dat hij me niet zo moet aankijken, maar dan zou mijn douchekraan me op een mening betrappen. Hij staart op een zwak moment want ik kramp van de pijn. Niet aanstellen: van pijnlijk ongemak. Het is niet dat ik een kogelwond aan het desinfecteren ben of een been onverdoofd heb geamputeerd. Nee, er wil krampachtig iets niet uit dat mijn lijf er echter wél uit wil hebben. Ik zat eerst een half uur op de wc in dichtbundels te bijten maar er kwam geen beweging in. Daarom besloot ik dan maar in de douche te stappen. Helpt het niet, dan ben ik gewassen en geschoren, ook mooi.
Lees meer
Langzaam buigt het rechte krom
of is het wel ooit recht geweest ?
Ach wind er maar geen hoekjes om
er is toch niemand die dit leest