Harten vrouw
Onderbroek ligt hier
Maar haar naam ben ik wel kwijt
Goed om te weten
Lees meer
Onderbroek ligt hier
Maar haar naam ben ik wel kwijt
Goed om te weten
Lees meer
Er komt straks wel weer één
De hele boel omgooien
Blijkt weer je hart geen steen
En toch nog wat te rooien
Zelfs al maak je geen reclame
Blijf je weg bij neongloed
Is er toch altijd een dame
Die per se jou hebben moet
Je hebt niks te weerleggen
Een fluweelzachte strop
Ik kan maar één ding zeggen:
Geef vooral mooi op.
Lees meer
Ach geef toe, in twee
kunt u niet meer geloven
Maar in drie, ja, dát,
die komt u wel te boven
Want in dat halve werk
bent u geen gelover
Nee, u laat uw breuken
enkel aan derden over.
Lees meer
Twee harten, ja
daar begint het
steeds mee
maar voor de meeste
vertellingen
telt daarna
enkel
de staat
van de breuken.
Lees meer
Als een ravijn een richting is
laat ons dan
dansen
rond de kloof
Met gekloven hoef
of heldige haf
luisteren we naar
het lied dat zij zingt,
de aarde
Lees meer
Het mocht niet baten gisteravond, drie ijzersterke kandidaten belandden in de finale en ik zat daar nét niet bij. Maar ik stond er wel in een eendenpak met reusachtige prints van mijn haiku’s die tot achterin goed te lezen waren, en die elk een titel hadden die óók een haiku was. Ik bedoel: overtref dat maar eens bij de twééde editie, organisatie. Dat, en een algemeen hoog niveau van de deelnemers, een volledig terechte winnares die ijzersterk in performance en verradelijk ogenschijnlijke eenvoud qua tekst was, en natuurlijk mocht ook een anarchistische Coenraed De Waele niet ontbreken. Mij ging het erom de avond mede memorabel te maken en ik geloof dat we daar allemaal samen in geslaagd zijn. En nu ga ik weer in eendenpak gedichten voordragen op TikTok want dat moet ook gebeuren.
Lees meer
Buiten wacht je
echte leven niet
dat is nu al,
en hier
Je staat voor
in de achter
met steeds,
weer,
achter en voor
Lees meer
Poëziebundels verkopen zelden super, en de mijne zijn geen uitzondering. Des te fijner is het wanneer ik er (inhoudelijke) reacties op krijg. Vaak is dat in privé-bericht, maar heel af en toe schrijft iemand publiekelijk er iets over. Dan kan een pauw jaloers zijn hoe fier ik ben, natuurlijk. Dus mogen jullie allemaal deze recensie gaan lezen over mijn nieuwste bundel, je weet wel, Onderop De Stapel Rechts, zodat je ook enthousiast wordt en er een koopt. En voor wie nog niet overtuigd is: ja ja, binnenkort is hij ook online in te kijken, zoals al mijn andere boeken.
Ik loop daar een tikje op achter omdat ik aan een ander boek bezig ben: Prozacstad deel 2. Jazeker: voor het eerst in zo’n tien jaar weer eens een kortverhalenbundel, de opvolger van deel 1. Het boek wordt vrij dik en staat weer bol van de verhalen over de Opperpater, mijn kat, conceptuele grapjes, perfect gefaalde individuen én collectieven, – ach, u heeft bijna al die verhalen hier de afgelopen tien jaar al gratis kunnen lezen, ma soit, binnenkort zit het in een handig dik boekje. Waarover heel, heel snel meer, want ook dat ligt al bij de drukker.
Lees meer
Kijk, als u denkt: ik check af en toe die website van René, dan blijf ik op de hoogte van al het allerlaatste nieuws, dan bent u een beetje een dommerd. Geeft niet, ik snap de logica. Alle informatie over René op één website, dan natuurlijk ook de meest actuele. Maar dan rekent u buiten de moeite die het kost om een website up to date te houden. Is een boel werk hoor. En ik ben lui. Enfin. Hier hoort u het het laatste: ik heb een nieuwe dichtbundel uitgebracht. Na bijna zeven jaar geen boekje gepubliceerd te hebben, nu toch eindelijk weer eens een. En ik pruts ondertussen achter de schermen aan meer boekjes, maar daarvan is niks beloofd. Misschien dat de volgende geen zeven jaar op zich laat wachten. Misschien. En wie weet hoort u het dán wel hier als eerste.
Enfin, tis te koop bij Boekjeswebshop en zo. Of trek me aan de mouw als je me ergens ziet. Die zeven lezers per dag hier kennen me vermoedelijk allemaal persoonlijk. Zeg eens hoi in de comments !
Lees meer