Eraserhead
Baren moeten ze en baren zullen ze
Die wijven
Om jou te plezieren maken ze je zaad kapot
In hunne lijven
Lees meer
Baren moeten ze en baren zullen ze
Die wijven
Om jou te plezieren maken ze je zaad kapot
In hunne lijven
Lees meer
Ziedaar, het product van één generatie
Een afwijking van eeuwenlange zielfrustratie
En generatielange breinmasturbatie
Die keer op keer een genie voortbracht
Lees meer
Eindelijk wordt het grote klein
Gretig hapt het diafragma toe en flitst
Het lelijke mooi en het mooie lelijk
Beeld na beeld voor de woordloze verteller
Die een verstommende wereld
Haar hapklare drama voorschotelt
Lees meer
Vader weet precies hoe hij het wil
Moeder in de keuken
Vader’s wil is wet
Moeder ligt in bed
Lees meer
We zitten beiden nog maar op één derde van onze individuele bierglazen, tegenover het station, herinneringen op te halen wanneer ze even stilvalt. Ik kijk haar verbaasd aan, want haar gezicht trekt een verwonderde aanblik. “Zie die rode ballon daar, gevangen in den hekken,” verduidelijkt ze me. Ik draai me om, maar waar ik ook kijk in de wirwar van metaal, tramrails en steen rondom Gent Sint-Pieters, een ballon zie ik niet. “Daar, hij is juist verdwenen achter het paaltje, ge kunt ‘em nu juste niet zien.” Ergens in mijn achterhoofd moppert een ergerlijk stemmetje dat ik dit soort spelletjes altijd haat, dat zoeken naar hetgeen dat de ander ziet maar dat jouw blik maar niet kan ontwaren. Ik speur het metaalrooster van de tijdelijke omheining af, maar zie er nergens een ballon in bungelen. Ik draai me terug naar mijn gespreksgenote. Ze wijst. Dáár, de ballon is juist weer in zicht gekomen beweert ze. Ik keer mij om en na een hernieuwde roosterafspeuring zie ik plots dat er beneden, op de grond binnen het hek, een rode ballon rondstuitert als een jong hondje dat niet ingesloten wil zijn. Ah, ik zat foutief in de aanname dat de ballon wel in de mazen van het hekwerk zelf gevangen zou zitten bungelen.
Lees meer
René van Densen draagt gedichten voor bij De Sprekende Ezels, 2 oktober 2011, café Hotsy Totsy te Gent. In deze set zitten onder andere de gedichten “Verstandskies”, “Vroeger”, “Ik hou van u” (verloren gedicht), “Compromis versus consensus”, “Alcohol”, “O, o, o” (ook een verloren gedicht). Een aantal van deze gedichten zou later belanden in zijn debuutbundel “U mag mij wegstemmen”, maar op het moment van dit optreden had René van Densen nog geen enkele dichtbundel uitgebracht.
Lees meer
Op de allereerste editie van Zaradi Tebe in 2011, Dag 1, Pierkespark in de Brugse Poort, Gent. René van Densen presenteert hier de Kerk van de Kalebas. Dit is de eerste en enige publieke voordracht van de geschriften uit dit Onheilige boekwerk.
Lees meer
Met toegegeven schroom stond ik achteraan in de rij ouders-met-kindjes die op de digitale kiek gingen met de geschminckte pensionaris die zojuist twee uur entertainment ten berde had gegeven. In een klein parochiaal zaaltje in een slapende deelgemeente van Gent. Een tristesse die ik me zeer heb laten smaken, temeer de show eigenlijk best ok was. Ik heb me toch zeker vermaakt en me hier en daar betrapt op een lach. Allemaal dingen die ik sans gêne toegeef.
Lees meer
The biggest mistake
Any man can make
Is tell people: “You’re not
supposed to feel this way.”
It’s a simple rule
but many a fool
Has felt the need to make
feelings go away.
Lees meer
Ik nam een diepe slok van mijn halfliterblik bier en een trek van mijn sigaret terwijl onder scherp schijnend lantaarnlicht Bukowski me vertelde van een grote poëet die in een fles piste. Aan de overkant van de straat zag ik een man lopen. Ik maakte geen oogcontact, want het was een andere man. Je wist nooit.
Lees meer