De frivole jazzmuziek uit de speakers kietelt mijn oren en mijn ziel. Ik ruik even tevreden aan de Glenfiddich. Zet het glas terug op de toog. Kijk er eens naar. Whisky is een genot om naar te kijken – de kleur alleen al.
Ik zit in een jazzcafé whisky te drinken en Bukowski te lezen en ik geniet van het cliché. Lees meer
René van Densen waagt zich andermaal aan een optreden bij de Sprekende Ezels in de Hotsy Totsy te Gent. Ditmaal op 7 maart 2011, oa met een print van zijn eigen borsthaar (helaas of gelukkig slecht in beeld). De voorgedragen gedichten zijn: “Kittig” (verloren gedicht), “Vrijdag” (verloren gedicht), “Flirt met de afgrond” (verloren gedicht), “Journaal” (verloren gedicht), “Tweet”, “Snik” (verloren gedicht), “Bestelling” (verloren gedicht), “Nothing more than”, en “Ode aan mijn borsthaar” (uiteraard).
Lees meer
Ik zit typisch op zo’n bus
waar enkel mensen afstappen
legere en legere zetels
ongewenstere en ongewenstere bestemming
Er wil niemand wonen
Er wil niemand werken
Er wil niemand heen
Er wil niemand doorheen
Zelfs de chauffeur eigenlijk niet
Straks stapt die ook nog uit,
En dan ?
De man zat daar opeens. ‘s Ochtends, in Prozacstad.
Een krantenbezorgende jongen per fiets zag hem als eerste. Starend naar de man reed hij bijna zijn voorwiel in een tramrail, wat tot een lelijke valpartij had kunnen leiden. Net op tijd kon hij zijn tweewieler voor dit onheil behoeden. Hoofdschuddend vervolgde hij zijn route, beter beseffend dan de meeste stadsbewoners, wat voor mafkezen er zoal in de wereld rondlopen.
Lees meer
Uit de oude doos: René van Densen presenteert zeven achtereenvolgende dagen, op zeven locaties, zijn debuut “Tilburg: de Anus van Nederland”. Hij brengt elke dag zelf minimaal één nieuwe tekst of act. Dit filmpje is een variant op ‘Naar bed, naar bed’ en een van de weinige opnames nog waarin zijn iconische nachtburgemeester-handschoentjes te zien zijn.
Lees meer
Rene van Densen