Nooit ruziën we.
We leggen doorlopend alles
preventief bij en excuseren ons
voor fouten die nog niet gemaakt zijn
Nooit vechten we.
We stellen de voeten niet op spannen
op onze kasten ligt enkel stof
en we bewaken onze spreekwoordelijke BMI.
Nooit dromen we.
Bang om het heden te bagatelliseren
houden we bij hoog en laag tij vol dat
we nooit gelukkiger zullen zijn dan nu.
En nu.
En nu.
En nu.
We zijn een vierbenig tweekoppig bonobocliché.
En stiekem dromen we allebei van vluchten.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
