Ik vind niet dat het leven leuk is
Blij maakt het mij niet
Ook al ontsprong ik ernstig leed
en zag weinig verdriet
Geen bommenregen op mijn dak
Zelfs geen verwaaide pan
Ik heb relatief veel geluk
ja, een gelukkig man
Toch vind ik wat wij hier zo doen
echt niet de moeite waard
Dat ligt aan mij, denk ik dan maar
alsof dat het verklaart
Als je eens blikt op al die tijd
en wat we daarmee bouwden
Gaat toch de bulk naar loos gepruts
om je bezig te houden
Igta, oedo, olla bah
Of weer eens hier een grens verlegd
Paar eeuwen later: terug
Een plotse pandemie passeert
We slaken eens een kuch
Elke winter weer dobbelspel
en glazen op de tafel
een keer lekker op restaurant
wat fruit, soms eens een wafel
Die mop van hoeveel Belgen om
een gloeilamp te vervangen
Is minder leuk als acht miljard
ook de kloot uithangen
Of staken wat en wippen wat en
foefelen wat centen
Verzuipend in die grijze pap
prijs je maar de krenten
Igta, oedo, olla bah
Ofschoon er veel belangrijk is:
zeker onze profeten
Die wisten eeuwen terug allang
wat wij nu mogen eten
Laat staan het land met wereldcup
die scheids, dat was een blinde
Zo’n eerlijk spel, maar gerechtigheid
is nergens meer te vinden
Luidkeels moet men consumeren
doe dat mandje maar weer vol
Ik ken nog enkel dode drinkers
alles voor een beetje lol
Achteruit gaan we wel weer voort, het
kan ons niet veel schelen
Als de zondvloed nu nog even wacht
mag hij na ons spelen
Igta, oedo, olla bah
Beginnen was het halve werk
huilend ben je geboren
Op ‘t laatste laat je spullen na
wellicht toch niet verloren
Als ik mocht wensen, zou ik dan ?
ach nee, het is te laat
Ik zou niet kwaad meer willen zijn
om hoe stom het hier gaat
Hebben we enkel dit bedacht om
tijd mee te verdoen ?
Ik zeg niet dat ik beter weet:
ook ik ben maar zo’n oen.
