Ze heeft een fobie voor vissen, heb ik dat. Kijk dit is weer zo’n voorbeeld van hoe andermans shit mijn probleem wordt. Ik wil dit helemaal niet. Ik wou vis eindelijk ook eens het dieet uit werken. Maar dan doet ze zo met van die grote ogen. Daar zouden wetten tegen moeten zijn.
Dus hoe het werkt is, ik moet nu vis eten om te zorgen dat ze allemaal uitgeroeid raken. Dan hoeft zij er niet meer bang voor te zijn. Kan ze ook zwemmen in de oceaan en zo. Zonder iewbahiephelpvissen overal. Want ik mjamhapslikschronsj vissen op.
Maar visjes ook gevoel en zielug zeg ik dan. Ik eet alle andere beestjes ook al niet. Maar ik moet dus vis eten want zij fobie. Dus werk ik me met lange tanden door een baars. Kan dat beest ook niks aan doen verder. Deed echt zijn best om smakelijk te zijn. Maar godverdomme alweer baars. Baars is ook zo’n baars woord. Niet dat zalm minder baarsig klinkt. Of steur. Met je steur. Dan kun je die eitjes wel kaviáár noemen maar mama is gewoon een dikke vette STEUR.
Het is fijn dat zoiets als kibbeling bestaat. Dat maakt mijn zware lot draaglijker. Maar dan moet het goede kibbeling zijn. Ik ben een kibbelingsnob. Daar gaan we dus alweer. Al die slecht gebakken kibbeling kan ik gewoon niet eten. En al zeker fucking in de fucking magnetron gefucking opgefuckingwarmde fucking kutkibbeling niet. Fuck dat. Dan riskeer ik maar dat de vis niet opgegeten wordt en ze de restjes reanimeren en weer in het wild loslaten hoor.
Ze zegt dat ze het niet zou weten welke kibbeling lekker smaakt. Zij is al superlang volledig vegetariër. Want gevoel en zielug enal. Behalve die kutvissen, die moeten dus wel dood.
