Wie me al even volgt, weet het verhaal: ik schreef een eenvoudige Limerick, die het bij live voordrachten goed deed, met name bij schrijfcollega’s. Ik liet AI daar een liedje van maken dat uitblonk in de hilarische stijl, alsof een bekend trio van kinderliedjeszangeressen het zong. En als ik dan toch bezig was… heb ik maar met wat kameraden een eigen videoclip in elkaar gestoken. Hier houdt het verhaal waarschijnlijk op, of de lezer hiervan moet als een gek de video aan andere mensen doorsturen. HINT !
De tekst van dit lied staat in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
